زمان مطالعه : ۴ دقیقه

این که آیا شما یک تازه کار در دنیای ارزهای دیجیتال و بیت کوین هستید یا نه یک کاربر باتجربه می باشید که به دنبال ساخت اولین ریگ استخراج خود هستید، هیچ فرقی نمی کند، شما باید اطلاعات کافی در مورد شبکه بیت کوین و نحوه استخراج آن را داشته باشید. اصطلاحات به کار رفته در توصیف فرآیند استخراج بیت کوین می تواند برای بعضی ها گیج کننده باشد. از این رو، تصورات غلط زیادی در مورد این فرآیند وجود دارد، به ویژه هنگامی که پای کاربران بی تجربه به میان می آید. در ادامه با رمزینکس همراه باشید تا اطلاعات بیشتری در مورد نرخ هش و سختی شبکه بیت کوین در هنگام استخراج کسب کنید.

استخراج بیت کوین

به منظور اطلاع از نرخ هش و سختی شبکه بیت کوین ابتدا باید اطلاعات کاملی در مورد استخراج بیت کوین کسب کنید. قبل از سال ۲۰۰۸، چندین تلاش بی فایده برای ایجاد پول اینترنتی، مانند Flooz.com و E-gold وجود داشت. با این حال، آنها یا به یک حزب متمرکز نیاز داشتند تا روند کار را کنترل کنند یا در برابر double-spending یا دوباره خرج کردن آسیب پذیر بودند، شرایطی که دو فرد در همان زمان دو معامله را به یک آدرس متفاوت با همان مبلغ پول انجام می دهد. در نتیجه، هیچ روش پایداری برای انتقال پول در اینترنت به روش غیر متمرکز وجود نداشت.

اما بیت کوین در سال ۲۰۰۹ مکانیسمی را ارائه داد که از Timestamp استفاده می کرد و از double-spending جلوگیری به عمل می آورد. بیت کوین با یک سیستم خودکار ارائه شد که کلیه معاملات را در یک دفتر کل به ترتیب زمانی انجام می دهد. سازنده بیت کوین برای امنیت بیشتر لیست مبادلات و جلوگیری از تغییر آن توسط هکرها، مکانیسم اثبات کار (PoW) را معرفی کرد. PoW به کاربران نیاز دارد تا زمان و قدرت پردازش خود را برای ایجاد بلاک های جدید برای شبکه بگذارند تا هیچ مهاجمی (یا گروهی از مهاجمان) نتواند زنجیره ای از بلوک های طولانی تر از نسخه اصلی را بسازد. از آنجا که تنها طولانی ترین زنجیره توسط شبکه پذیرفته شده است، کاربران می توانند مطمئن باشند که هیچ خطری سکه های آنها را تهدید نخواهد کرد.

 

 

PoW و استخراج

به بیان ساده، PoW راهی برای اطمینان از این است که هر بلاک جدید برای ایجاد، زمان و تلاش خاصی (قدرت محاسباتی) را به خود اختصاص داده است. این امر مانع از ایجاد هر تعداد بلاک به صورت دلخواه توسط کاربران می شود (حتی اگر ناگهان یک جهش بزرگ غول تکنولوژیکی ایجاد شود که قدرت پردازش آن از ماینرهای فعلی بیشتر باشد). در نتیجه سریع ترین و معتبرترین زنجیره تنها یکی است که از اکثر قدرت پردازش (بیشترین تعداد پردازنده ها و ماینرها) استفاده کرده است.

PoW مبتنی بر هش بیت کوین است. هش یک کارکرد رمزنگاری یک طرفه است که ورودی را به یک رشته با تعداد مشخصی از نمادها تبدیل می کند. بیت کوین از الگوریتم هشینگ SHA-256 استفاده می کند. پس از ایجاد و پر کردن یک بلوک، تمام مبادلات موجود از طریق SHA-256 انجام می شود و نتیجه در ابتدای بلاک بعدی قرار می گیرد. این مکانیزم، زنجیره ای قابل اطمینان ایجاد می کند که بلوک های قبلی در زنجیره دست نخورده باقی بمانند، زیرا تغییر یک تراکنش واحد یک رشته کاملاً متفاوت از نمادها را ایجاد می کند که باعث می شود یک بلوک نامعتبر شود.

سختی شبکه

استخراج بیت کوین در اصل به معنای ایجاد یک بلوک جدید و گرفتن پاداش برای آن است، در حال حاضر ماینرها ۱۲.۵ BTC برای هر بلاک که تقریباً در هر ۱۰ دقیقه استخراج می شود، دریافت می کنند. هر کس می تواند در هر زمان به این روند بپیوندد و آن را رها کند. فقط یک ماینر (گره) می تواند یک بلاک واحد ایجاد کند و با وجود تصور غلط رایج، شانس کسی که قصد دارد یک بلاک را استخراج کند، بیشتر از فردی است که قدرت محاسباتی بیشتری دارد.

هدر بلاک بخش مهمی از فرآیند استخراج است و شامل یک نسخه از هسته بیت کوین، timestamp (زمان ایجاد)، هش در بلاک قبلی، ریشه Merkle (هش از معاملات مربوط به بلاک قبلی)، سختی شبکه و nonce ( عددی که ماینرها با تغییر آن، قادر به تغییر اطلاعات هدر بلاک می باشندو با تغییر هدر بلاک، هش آن هم کاملا تغییر خواهد کرد) می باشد. سختی شبکه بیت کوین عددی است که با فرمت ۲۵۶ بیتی نوشته شده تا با طول هش SHA-256 مطابقت داشته باشد.

برای استخراج یک بلاک، ماینرها عملکرد هش را از طریق هدر بلوک موجود اجرا می کنند و آن را با هدف سختی شبکه مقایسه می کنند. اگر هش پایین تر یا مساوی با سختی شبکه باشد، بلاک توسط ماینری ایجاد می شود که قدرت هش مناسبی داشته باشد. قطعی بودن هشینگ یا (deterministic) به این معنی است که یک هش برای یک مجموعه داده متفاوت نخواهد بود. اینجاست که نقش nonce احساس می شود، چرا که ماینرها برای دستیابی به هش مناسب، مقدار نانس را افزایش می دهند. هرچه تعداد اعداد هدف بیشتر باشد (target number)، دستیابی به هش مناسب، دشوارتر است.

 

نرخ هش و سختی شبکه بیت کوین

برای ایجاد یک بلاک، یک ماینر باید آخرین هدر بلاک را هش کند تا مقدار کمتری از target number دریافت کند. برای انجام این کار، ماینر به دستگاهی با قابلیت CPU هم نیز احتیاج دارد. تعداد عملیات هش کردن که یک کامپیوتر در ثانیه قادر به انجام آن است، hashrate یا نرخ هش نامیده می شود.

میزان نرخ هش بالاتر به این معنی نیست که یک ماینر معین قصد ایجاد همه بلاک ها را دارد. با این حال، هرچه ماینرهای استخراج عملیات بیشتری انجام دهند، شانس آنها برای یافتن یک هش مناسب، سریعتر از دیگران است. قدرت پردازش ماینرها با مگا هش (MH، یک میلیون هش)، گیگا هش (GH، یک میلیارد هش) و ترا هش (TH، یک تریلیون هش) اندازه گیری می شود.

 

خلاصه

در کل، استخراج بیت کوین کار سختی نیست، اما برخی اصطلاحات فنی و خاص در کنار مفهوم جدید ارز دیجیتالی در نگاه اول می تواند دلهره آور به نظر برسد. برای درک بهتر نرخ هش و سختی شبکه بیت کوین، فقط کافی است موارد معدودی که در ادامه ارائه شده را به خاطر بسپارید:

استخراج بیت کوین به معنای ایجاد بلوک های جدید و پاداش در قالب سکه های btc است.

برای استخراج از قدرت پردازنده (hashrate) جهت اجرای یک هدر بلاک از طریق عملکرد SHA-256 با نانس های مختلف استفاده کنید تا زمانی که یک difficulty target برآورده شود.

difficulty target عددی با فرمت ۲۵۶ بیتی است و این فرمت تضمین می کند که طول چنین عددی برابر با هش SHA-256 باشد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید