الگوریتم اجماع از مهم‌ترین فرایندهای موجود در شبکه‌های بلاکچین است. در حال حاضر اجماع در بسیاری از پروژه‌ها تفاوت‌ها را رقم می‌زند. تفاوت میان اتریوم و اتریوم ۲ با آن همه به‌روزرسانی و حرف و حدیث، صرفاً در تغییر مکانیسم از اثبات کار به اثبات سهام است. همه ایرادهایی که به بیت کوین در مورد مصرف انرژی می‌گیرند باز هم از مکانیسم اجماع آب می‌خورد. با رمزینکس همراه باشید تا شما را با انواع آن آشنا کنیم.

الگوریتم اجماع بلاکچین چیست؟

به عبارت ساده، الگوریتم مکانیسم اجماع بلاکچین (consensus algorithm) روشی است که از طریق آن همه همتاهای یک شبکه بلاکچین در مورد وضعیت دفتر کل توزیع شده در زمان واقعی به توافق یا اجماع مشترک می‌رسند.

مکانیسم اجماع شبکه بلاکچین را قادر می‌سازد تا ضمن ایجاد اطمینان و برقراری اعتماد میان گره‌های مختلف، در محیط بلاکچین امنیت برقرار کند. به همین دلیل است که مکانیسم اجماع یکی از بخش‌های حیاتی هر راهنمای توسعه برنامه بلاکچین و هر پروژه برنامه غیرمتمرکز در محیط دفتر توزیع شده است.

این الگوریتم‌ها بر اساس اهداف مختلفی عمل می‌کنند که در بخش بعدی این مقاله به تعدادی از آن‌ها می‌پردازیم.

اهداف مکانیسم اجماع بلاکچین

  1. توافق واحد

یکی از اهداف اصلی مکانیسم‌های اجماع دستیابی به توافق واحد است.

برخلاف سیستم‌های متمرکز که در آنها وجود اعتماد لازم است، کاربران می‌توانند حتی بدون ایجاد اعتماد به یکدیگر به شیوه‌ای غیرمتمرکز عمل کنند. پروتکل‌های به کار رفته در شبکه بلاکچین توزیع شده تضمین می‌کند که داده‌های دخیل در فرایند درست و دقیق بوده و وضعیت دفتر عمومی به روز است.

  1. تنظیم مشوق اقتصادی

وقتی صحبت از ایجاد یک سیستم بی‌اعتماد می‌شود که به صورت خودکار تنظیم می‌شود، تنظیم و همسو کردن منافع مشارکت‌کنندگان در شبکه ضروری است.

در این شرایط، پروتکل بلاکچین اجماعی در مقابل رفتار خوب به مشارکت‌کنندگان پاداش داده و بازیگران بد را مجازات می‌کند. به این ترتیب، پروتکل انگیزه‌های اقتصادی مشارکت‌کنندگان را نیز تنظیم می‌کند.

  1. عادلانه و برابر بودن

مکانیسم‌های اجماع به هر کسی اجازه می‌دهد تا در شبکه شرکت کرده و از اصول اولیه یکسان آن استفاده کند. به این ترتیب، ویژگی منبع باز و غیرمتمرکز بودن سیستم بلاکچین اثبات می‌شود.

  1. جلوگیری از دابل اسپندینگ یا دو بار خرج کردن

مکانیسم‌های اجماع بر اساس الگوریتم‌های خاصی کار می‌کند که بر اساس آنها تنها تراکنش‌هایی در دفتر عمومی شفاف گنجانده می‌شوند که تأیید شده و معتبر هستند. این رویکرد مشکل سنتی دابل اسپندینگ (double-spending)، یعنی مشکل دوبار خرج کردن ارز دیجیتال، را حل می‌کند.

  1. تحمل خطا

ویژگی دیگر روش اجماع این است که از تحمل‌پذیری خطا، پایداری و قابل اعتماد بودن بلاکچین اطمینان کسب می‌کند. این یعنی سیستم تحت کنترل حتی در صورت شکست و تهدیدها نیز به طور نامحدود کار می‌کند.

در حال حاضر تعداد زیادی الگوریتم اجماع بلاکچین در اکوسیستم ارزهای دیجیتال وجود دارد و بسیاری دیگر نیز در حال ورود به بازار هستند. این بازار پررونق باعث می‌شود شرکت‌های توسعه بلاکچین و کارآفرینان مشتاق باید حتماً با عوامل تعیین کننده یک پروتکل اجماع خوب و تأثیر احتمالی داشتن یک پروتکل ضعیف آشنا شوند.

حالا که با مقدمات روش‌های اجماع بلاکچین آشنا شدید بیایید عمیق‌تر به موضوع بپردازیم و انواع رایج مکانیسم اجماع را بررسی کنیم.

انواع الگوریتم‌های اجماع بلاکچین

  1. اثبات کار (PoW)

مکانیسم اثبات کار که توسط ساتوشی ناکاموتو توسعه یافته است، قدیمی‌ترین مکانیسم اجماعی است که در حوزه بلاکچین استفاده می‌شود. این مکانیسم همچنین به الگوریتم ماینینگ (استخراج) معروف است که در آن گره‌های شرکت کننده ماینر (استخراج کننده) نامیده می‌شوند.

در این مکانیسم، ماینرها باید معماهای پیچیده ریاضی را با استفاده از قدرت محاسباتی بالا حل کنند. آن‌ها از انواع مختلف روش‌های ماینینگ مانند استخراج با کارت گرافیک، استخراج با پردازنده مرکزی، استخراج با دستگاه اِی‌سیک (ASIC) و استخراج از طریق FPGA استفاده می‌کنند. هر کس که مشکل را زودتر حل کند پاداش استخراج را دریافت می‌کند.

با این حال، روند استخراج به این راحتی نیست. هر معما را فقط با روش آزمون و خطا می‌توان حل کرد. علاوه بر این، سطح پیچیدگی معماها هم‌زمان با سرعت استخراج بلوک‌ها افزایش می‌یابد؛ بنابراین، فرد مجبور می‌شود برای مقابله با سطح دشواری بلوک جدید را در یک بازه زمانی خاص ایجاد کند.

از مکانیسم اثبات کار در ارزهای دیجیتال متعددی مانند بیت کوین، لایت‌کوین، زی‌کش، پرایم‌کوین، مونرو، و ورت کوین استفاده می‌شود.

الگوریتم بیت کوین از مقدار تصادفی نانس (nonce) برای تغییر خروجی مقدار هش استفاده می‌کند. در الگوریتم اجماع بیت کوین هر بلوک باید یک مقدار هش مشخص ایجاد کند و نانس پارامتری است که برای تولید آن مقدار هش استفاده می‌شود.

  حاکمیت در بلاکچین چیست و چرا برای ارزهای دیجیتال مهم است؟

از نظر پیاده سازی، الگوریتم اثبات کار نه تنها صنعت مالی، بلکه مراقبت‌های بهداشتی، حاکمیت، مدیریت و موارد دیگر را نیز تحت تأثیر قرار داده است. در واقع، اثبات کار امکان پرداخت‌های چندکاناله و تراکنش‌های چند امضایی در یک آدرس را برای افزایش امنیت فراهم کرده است.

  1. اثبات سهام (PoS)

اثبات سهام اساسی‌ترین و محیط‌زیست پسندترین جایگزین پروتکل اجماع اثبات کار است.

در این روش بلاکچین، تولیدکنندگان بلوک‌ها دیگر ماینر نیستند بلکه نقش اعتبارسنج را دارند. در این روش آن‌ها می‌توانند بلوک‌های جدید را تأیید کنند و در مصرف انرژی و زمان صرفه‌جویی کنند. با این حال، برای تبدیل شدن به یک اعتبارسنج فرد باید مقداری پول یا سهام در پلتفرم مورد نظر سرمایه‌گذاری کند.

همچنین، برخلاف آنچه در اثبات کار رخ می‌دهد در اثبات سهام ماینرها می‌توانند کارمزدهای تراکنش را بردارند زیرا در این الگوریتم هیچ پاداشی برای رسیدن به اجماع وجود ندارد.

این ویژگی به طور کلی برندهایی مانند اتریوم را تشویق کرد تا در به‌روزرسانی اتریوم ۲.۰ مدل خود را از اثبات کار به اثبات سهام ارتقا دهند. اثبات سهام همچنین به اکوسیستم‌های مختلف بلاکچین مانند دش، پیر کوین، دیکرید، رد کوین و پیو اکس کمک کرد تا به درستی عمل کنند.

با وجود اینکه روش اثبات سهام مسائل مختلفی را که قبلاً در اثبات کار وجود داشت را حل کرد اما هنوز چالش‌های زیادی در این حوزه وجود داشت. برای مقابله با این چالش‌ها و ایجاد یک محیط بلاکچین پیشرفته چندین نوع مختلف از مکانیسم اثبات سهام به وجود آمد.

دو نوع محبوب اثبات سهام روش‌های اثبات سهام محول شده و اثبات سهام استیجاری است.

اثبات سهام محول شده (DPoS)

در روش اثبات سهام محول شده مشارکت‌کنندگان کوین‌های خود را استیک (سهام‌گذاری) کرده و بر اساس میزان سهامی که استیک کرده‌اند می‌توانند به تعداد مشخصی از نمایندگان رأی دهند. برای مثال کاربری که دو برابر کاربر دیگر کوین استیک کرده است حق رأی بیشتری خواهد داشت.

نمایندگان هم پاداش‌هایی را در قالب کارمزد تراکنش یا مقدار مشخصی کوین دریافت می‌کنند.

به دلیل وجود این مکانیسم رأی‌دهی متناسب با سهام استیک شده الگوریتم اثبات سهام محول شده یکی از سریع‌ترین مدل‌های اجماع بلاکچین است و به‌عنوان یک دموکراسی دیجیتال طرفداران بسیاری دارد. از جمله برخی از موارد استفاده واقعی از این مکانیسم اجماعی بلاکچین می‌توان به استیم، ایاس، و بیت شِرز اشاره کرد.

اثبات سهام استیجاری (LPoS)

اثبات سهام استیجاری نسخه پیشرفته‌ای از مکانیسم اجماع اثبات سهام است که بر روی پلتفرم وِیوز (Waves) کار می‌کند.

بر خلاف روش معمولی اثبات سهام که در آن هر گره دارای مقداری رمزارز می‌تواند بلوک بعدی را به بلاکچین اضافه کند، در روش استیجاری کاربران می‌توانند موجودی حساب خود را به گره‌های کامل اجاره دهند.

کاربری که دارایی بیشتری را به گره کامل اجاره دهد شانس بیشتری برای ایجاد بلوک بعدی دارد. همچنین، اجاره دهنده درصدی از کارمزد تراکنش را که توسط گره کامل جمع‌آوری شده است به‌عنوان پاداش دریافت می‌کند.

این نوع اثبات سهام روشی کارآمد و ایمن برای توسعه ارزهای دیجیتال عمومی است.

  1. اثبات اختیار

اثبات اعتبار نسخه اصلاح شده‌ای از روش اثبات سهام است که در آن هویت اعتبارسنج‌های شبکه استیک می‌شود. در این روش، برای تأیید هویت اعتبارسنج هویت اعلامی او با هویت واقعی‌اش در اسناد رسمی او مقایسه می‌شود. به زبان ساده، این اعتبارسنج‌ها از اعتبار خود در شبکه مایه می‌گذارند.

در الگوریتم اثبات اعتبار، گره‌ها (که اعتبارسنج می‌شوند) تنها عواملی هستند که اجازه تولید بلوک‌های جدید را دارند. اعتبارسنج‌هایی که هویت خود را استیک کرده‌اند تشویق می‌شوند شبکه بلاکچین را ایمن کرده و حفظ کنند. در این روش اثبات تعداد اعتبارسنج‌ها نسبتاً کم، حدود ۲۵ یا کمتر، است.

  1. تحمل خطای بیزانس (BFT)

از تحمل خطای بیزانس، همان‌طور که از نامش پیداست، برای مقابله با خطای بیزانس (که مسئله فرماندهان بیزانسی نیز نامیده می‌شود) استفاده می‌شود؛ در چنین وضعیتی بازیگران سیستم باید برای جلوگیری از ایجاد اختلال فاجعه‌بار در سیستم باید بر سر یک استراتژی مؤثر به توافق برسند.

دو نوع مدل اجماع اصلی تحمل خطای بیزانس در عرصه بلاکچین شامل تحمل خطای بیزانس عملی (PBFT) و تحمل خطای بیزانس محول شده (DBFT) است.

تحمل گسل بیزانس عملی

روش تحمل خطای بیزانس عملی یک الگوریتم بلاکچین سبک است که مسئله فرماندهان بیزانسی را حل می‌کند؛ فرایند حل مسئله به این صورت است که الگوریتم به کاربران اجازه می‌دهد با انجام محاسبات و ارزیابی تصمیم در مورد اعتبار پیام، پیام‌هایی را که به آن‌ها تحویل داده شده است تأیید کنند.

کاربر سپس تصمیم خود را به سایر گره‌ها اعلام می‌کند که در نهایت در مورد آن تصمیم‌گیری می‌کنند. به این ترتیب، تصمیم نهایی بر پایه تصمیم‌هایی گرفته می‌شود که از گره‌های دیگر دریافت شده است.

  بایننس اسمارت چین چیست؟ از قوی‌ترین رقیب اتریوم چه می‌دانیم!

استلار، ریپل، و هایپرلجر فبریک از جمله موارد استفاده از این مکانیسم اجماع بلاکچین هستند.

تحمل خطای بیزانس محول شده (DBFT)

مکانیسم تحمل خطای بیزانس محول شده که توسط پروژه نئو معرفی شد شبیه به مدل اجماع اثبات سهام محول شده عمل می‌کند. در این مدل هم دارندگان توکن نئو این فرصت را دارند که به نمایندگان رأی دهند.

با این حال این روش به مقدار دارایی سرمایه‌گذاری شده بستگی ندارد. هرکسی که شرایط اولیه، یعنی احراز هویت، تجهیزات مناسب و ۱۰۰۰ گس را داشته باشد می‌تواند نماینده شود. سپس یکی از این نمایندگان به صورت تصادفی به‌عنوان سخنگو انتخاب می‌شود.

سخنگو یک بلوک جدید از تراکنش‌های در انتظار تأیید شدن ایجاد می‌کند. او همچنین پیشنهادی را برای نمایندگان انتخاب شده ارسال می‌کند که وظیفه نظارت بر همه تراکنش‌ها و ثبت آن‌ها در شبکه را دارند.

این نمایندگان اختیار آن را دارند که با به اشتراک گذاشتن و تحلیل کردن پیشنهادها صحت داده‌ها و صداقت سخنگو را بررسی کنند. اگر دو سوم نمایندگان صحت اطلاعات را تأیید کنند بلوک جدید به بلاکچین اضافه می‌شود.

این نوع پروتکل اجماعی بلاکچین «اتریوم چینی» هم نامیده می‌شود و می‌تواند با دیجیتالی کردن دارایی‌ها و ارائه قراردادهای هوشمند در بلاکچین منبع مفیدی در ایجاد «اقتصاد هوشمند» باشد.

  1. گراف جهت‌دار غیرمدور (DAG)

یکی دیگر از مدل‌های ابتدایی و در عین حال اصلی بلاکچین که هر شرکت توسعه دهنده برنامه‌های تلفن همراه که با بلاکچین کار می‌کند باید با آن آشنا باشد گراف جهت‌دار غیرمدور است.

در این نوع پروتکل اجماع بلاکچین، هر گره جای «ماینرها» را می‌گیرد. در این شرایط که ماینرها حذف شده و تراکنش‌ها توسط خود کاربران تأیید می‌شود، کارمزد مربوط به تراکنش صفر می‌شود. تأیید تراکنش‌ها بین نزدیک‌ترین دو گره به هم آسان‌تر شده و کل فرایند سبک، سریع‌تر، و امن می‌شود.

بهترین نمونه از الگوریتم گراف جهت‌دار غیرمدور پروژه‌های آیوتا و هدرا هش گرف است.

اگرچه موارد بالا مهم‌ترین مدل‌های اجماع در محیط توسعه هستند، اما در حال حاضر شاهد رونق گرفتن تدریجی چندین مکانیسم مختلف اجماع بلاکچین هستیم که از جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. اثبات ظرفیت (PoC)

در مکانیسم اثبات ظرفیت (PoC)، راه‌حل‌های هر معمای پیچیده ریاضی در محل‌های ذخیره دیجیتالی مانند هارددیسک انباشته می‌شود. کاربران می‌توانند از این هارد دیسک‌ها برای تولید بلوک استفاده کنند، به نحوی که کسانی بتوانند سریع‌تر راه‌حل‌ها را ارزیابی کنند شانس بیشتری برای ایجاد بلوک دارند.

این فرایند پلات بندی (Plotting) نامیده می‌شود. دو رمزارزی که از پروتکل اجماع اثبات ظرفیت استفاده می‌کنند برست کوین (Burstcoin) و اسپِیس مینت (SpaceMint) نام دارند.

  1. اثبات سوزاندن (PoB)

مدل اجماع اثبات سوزاندن که با هدف صرفه‌جویی در مصرف انرژی به‌عنوان جایگزین روش‌های اثبات کار و اثبات سهام طراحی شده است بر این اصل کار می‌کند که ماینرها توکن‌های رمزارزی خود را از بین می‌برند یا به اصطلاح می‌سوزانند؛ آنها با این کار می‌توانند متناسب با کوین‌هایی که سوزانده‌اند بلوک جدید ایجاد کنند. بدیهی است که ماینرها هر چه کوین بیشتری بسوزانند شانس بیشتری برای نوشتن بلوک جدید خواهند داشت.

اما برای سوزاندن کوین‌ها، ماینرها باید آن را به آدرسی ارسال کنند که قابل استفاده نیست (از این کوین‌ها نمی‌توان برای تأیید کردن بلوک استفاده کرد).

از این روش اجماع به طور گسترده در اجماع توزیع شده استفاده می‌شود. بهترین مثال استفاده از این مکانیسم اجماع رمزارز اسلیم کوین است.

  1. اثبات هویت (PoI)

مفهوم اثبات هویت درست مانند روش هویت معتبر است. اثبات هویت یک در واقع تأیید رمزنگاری شده کلید خصوصی کاربران است که به هر تراکنش خاص متصل می‌شود. هر کاربر شناسایی شده می‌تواند بلوکی از داده‌ها را که قابلیت ارائه کردن به دیگر حاضران در شبکه را دارد، ایجاد و مدیریت کند.

در این مدل اجماع بلاکچین اصالت و یکپارچگی داده‌های ایجاد شده تضمین می‌شود و از این رو اثبات هویت انتخاب خوبی برای معرفی شهرهای هوشمند است.

  1. اثبات فعالیت (PoA)

روش اثبات فعالیت اساساً یک رویکرد ترکیبی است که از طریق ادغام مدل‌های اجماع اثبات کار و اثبات سهام طراحی شده است.

در مکانیسم اثبات فعالیت ماینرها برای حل معمای رمزنگاری شده در اولین فرصت با استفاده از سخت‌افزار پیشرفته و انرژی برق زیاد، مانند روش اثبات کار، با هم رقابت می‌کنند. اما تشابه این روش با مکانیسم اثبات سهام در این است که بلوک‌هایی که ماینرها با آن مواجه می‌شوند فقط حاوی اطلاعات مربوط به هویت برنده بلوک و پاداش تراکنش است.

اعتبارسنج‌ها (سهام‌داران تعیین شده برای تأیید تراکنش‌ها) صحت بلوک را آزمایش و تضمین می‌کنند. اعتبارسنج‌ها بلوکی را که بارها بررسی شده است به یک بلوک کامل فعال می‌کنند. این کار تأیید می‌کند که تراکنش‌های باز پردازش شده و در نهایت در بلوک جدید ادغام می‌شوند.

  شماره یا ارتفاع بلوک در بلاکچین چیست و چه کاربردی دارد؟

علاوه بر این پاداش بلوک در سهم‌های متفاوت میان اعتبارسنج‌ها تقسیم می‌شود.

رمزارزهای اِسپِرز (Espers) و دیکرید (Decred) دو نمونه واقعی از پیاده‌سازی این مکانیسم هستند.

  1. اثبات زمان سپری شده (PoET)

روش اثبات زمان سپری شده توسط شرکت اینتل با هدف تسخیر معماهای رمزنگاری شده موجود در مکانیسم اثبات کار معرفی شد؛ اینتل معتقد بود که معماری پردازنده مرکزی (سی پی یو) و کمیت سخت‌افزار ماینینگ می‌داند که یک ماینر چه زمان و با چه تناوبی برنده بلوک می‌شود.

این روش بر اساس دیدگاه تقسیم عادلانه و افزایش شانس برنده شدن بلوک برای بیشتر مشارکت‌کنندگان طراحی شده است. در نتیجه در این روش از هر گره شرکت کننده خواسته می‌شود تا برای شرکت در فرایند استخراج بعدی زمان خاصی را منتظر بماند. از عضوی که دارای کوتاه‌ترین زمان برپایی است خواسته می‌شود یک بلوک ارائه دهد.

در عین حال، هر گره نیز زمان انتظار خود را محاسبه کرده و پس از آن به حالت خواب می‌رود.

در نهایت، به محض فعال شدن یک گره و در دسترس بودن بلوک آن گره به‌عنوان «برنده خوش شانس» شناخته می‌شود. سپس این گره می‌تواند اطلاعات را در سراسر شبکه پخش کند و در عین حال ویژگی غیرمتمرکز بودن شبکه را حفظ کرده و پاداش دریافت می‌کند.

  1. اثبات اهمیت (PoI)

روش اثبات اهمیت که توسط رمزارز نِم معرفی شده است نوعی پروتکل اثبات سهام است که برای عملکرد خود نقش سهام‌داران و اعتبارسنج‌ها را در نظر می‌گیرد. با این حال، انتخاب اعتبارسنج‌ها فقط بر اساس اندازه و شانس سهام آن‌ها نیست. عوامل مختلف دیگری مانند شهرت، موجودی کلی و تعداد تراکنش‌های انجام شده از طریق هر آدرس خاص نیز در انتخاب آنها نقش دارد.

حمله به شبکه‌های مبتنی بر مدل اجماع اثبات اهمیت پرهزینه است و به چنین شبکه‌هایی به کاربران تأمین کننده امنیت شبکه پاداش می‌دهند.

با توجه به اطلاعات بالا می‌توانید پروتکل‌های مختلف اجماع بلاکچین را با یکدیگر مقایسه کرده و به تفاوت‌های آنها پی ببرید. با این حال، برای سهولت بیشتر و شناخت ویژگی‌های یک روش اجماع خوب بخش بعدی را به دقت مطالعه کنید.

ویژگی‌های یک مکانیسم اجماع بلاکچین خوب

  1. ایمنی

در یک مکانیسم اجماع خوب همه گره‌ها قادر به ایجاد نتایج معتبر مطابق بر قوانین پروتکل هستند.

  1. شمولیت

در یک مکانیم بلاکچین اجماع خوب تمام گره‌های شبکه فرصت مشارکت در روند رأی‌دهی را دارند.

  1. مشارکتی بودن

مکانیسم اجماع خوبی مکانیسمی است که در آن همه گره‌ها به طور فعال مشارکت کرده و در به روز رسانی کردن پایگاه‌های داده در بلاکچین مشارکت دارند.

  1. تساوی طلبی

یکی دیگر از ویژگی‌های یک مکانیسم خوب این است که به تمام رأی‌های دریافتی از هر نود ارزش و وزن برابری می‌دهد.

با این حساب بیایید ببینیم اگر این عوامل را در نظر نگیرید و یک مدل اجماع ضعیف را در فرایند توسعه خود به کار بگیرید چه اتفاقی خواهد افتاد.

پیامدهای انتخاب پروتکل‌های اجماع بد

  1. فورک‌های بلاکچین

انتخاب روش اجماع بلاکچین باعث افزایش آسیب‌پذیری زنجیره می‌شود. یکی از این آسیب پذیری‌ها که علاقمندان و توسعه دهندگان بلاکچین با آن روبرو هستند فورک‌های بلاکچین است.

فورک بلاکچین به زبان ساده به وضعیت یا شرایطی گفته می‌شود که در آن یک زنجیره واحد به دو یا چند زنجیره جداگانه تقسیم می‌شود.

پس از ایجاد فورک بلاکچین برنامه به طور غیرقابل پیش بینی شروع به کار می‌کند و دو یا چند گره جدا ایجاد می‌کند.

  1. عملکرد ضعیف

در صورت استفاده از مکانیسم بلاکچین اجماع بد یا گره به درستی عمل نمی‌کند یا دچار مشکل ناشی از تقسیم شدن شبکه می‌شود. این مشکلات روند تبادل پیام بین گره‌ها را به تأخیر انداخته و زمان تأخیر برنامه را افزایش می‌دهد که در نهایت موجب تضعیف عملکرد شبکه می‌شود.

  1. اختلال در اجماع

یکی دیگر از تأثیرات استفاده از مکانیسم‌های اجماع بد در مدل کسب و کار اختلال در رسیدن به اجماع است. در این شرایط، بخشی از گره‌ها نمی‌توانند در هیچ فرایندی شرکت کنند و در نتیجه در صورت عدم وجود آرای آن‌ها، اجماع نمی‌تواند نتایج دقیق و دلخواه را ارائه دهد.

سخن آخر

مکانیسم اجماع از پایه‌های دنیای ارزهای دیجیتال است که تبدیل به بهانه‌ای برای ایراد گرفتن پروژه‌های از یکدیگر شده است. مکانیسم اثبات سهام و اثبات کار دو نوع رایج از اجماع هستند که هر یک مزایا و معایب خود را دارند و توسط ارزهای بیت کوین و اتریوم ۲ به کار گرفته شده‌اند.

به نظر شما کدام مکانیسم اجماع تفاوت را رقم خواهد زد؟

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید