برنامه غیرمتمرکز یا دی اپ (DApps) از جالب‌ترین فناوری‌های مستقر در شبکه‌های بلاکچین است. هدف از ساخت برنامه غیرمتمرکز هر چیزی می‌تواند باشد. این نوع از برنامه‌ها در مقایسه با برنامه‌های سنتی برتری‌هایی دارند. ویژگی‌ها، نحوه ساخت، کاربرد، مزایا و معایب از دیگر موضوعاتی هستند که در ادامه به آن ها پرداخته شده است.

برنامه غیرمتمرکز یا دی  اپ (DApps) چیست؟

برنامه غیرمتمرکز یک برنامه نرم‌افزاری است که به کاربران امکان برقراری تعامل با شبکه‌ای مانند شبکه اتریوم داشته باشند.

یا به عبارت دقیق‌تر، برنامه غیرمتمرکز یک رابط کاربری است که به کاربران این امکان را می‌دهد تا با «قراردادهای هوشمند» ذخیره شده در یک شبکه «توزیع شده و غیرمتمرکز» و همتا به همتا که «مبتنی بر بلاکچین» است، مانند شبکه اتریوم، ارتباط برقرار کنند.

برنامه غیرمتمرکز بسیار شبیه به برنامه‌های مبتنی بر وب سنتی مانند سرویس جیمیل یا اوبر است. برنامه غیرمتمرکز در قسمت فرانت اِند (ظاهر) دقیقاً از فناوری به کار رفته در سایر برنامه‌ها برای نمایش صفحه استفاده می‌کند، اما قسمت بک اِند (پشت زمینه) آن از فناوری متفاوتی نسبت به برنامه‌های مبتنی بر اینترنت استفاده می‌کند.

در این برنامه به جای آنکه یک اِی پی آی (API) به پایگاه داده متصل شود یک قرارداد هوشمند وجود دارد که به بلاکچین اتریوم متصل می‌شود. همچنین، برنامه‌های غیرمتمرکز، همان‌طور که از نامشان پیداست، برای عملکرد یا مدیریت داده‌های کاربر نیازی به دخالت انسان یا پایگاه داده متمرکز ندارند.

قراردادهای هوشمند: قرارداد هوشمند نوعی اسکریپت کامپیوتری است که در شبکه اتریوم میزبانی می‌شود. این اسکریپت طوری برنامه‌ریزی شده است که در صورت برآورده شدن شرایطی خاص، عملکردهای خاصی را اجرا کند. برای مثال، ممکن است یک قرارداد هوشمند زمانی که اتریوم به آدرس اتریوم خاصی ارسال شود، شروع به توزیع توکن کند.

توزیع شده و غیرمتمرکز: «توزیع شده و غیرمتمرکز» به این معنی است که برنامه غیرمتمرکز بر روی کامپیوترهای زیادی میزبانی شده و توسط هیچ نهادی کنترل نمی‌شود.

بلاکچین: بلاکچین یک دفتر کل توزیع شده و نوعی پایگاه داده است که روی تعداد زیادی کامپیوتر ذخیره شده است.

اتریوم: شبکه اتریوم یک شبکه رمز ارز است که از فناوری بلاکچین استفاده می‌کند. با این حال، شبکه اتریوم را می‌توان یک سیستم محاسبه توزیع شده تصور کرد زیرا قابلیت‌های آن بسیار فراتر از پرداختن به توکن‌های رمز ارزی است.

ویژگی‌های برنامه‌های غیرمتمرکز یا دی اپ (DApps)

اگرچه برنامه‌های غیرمتمرکز همراه با موارد استفاده متعدد خود به تازگی وارد بازار شده‌اند اما محبوبیت زیادی پیدا کرده و تقاضای زیادی برای آنها وجود دارد.

طبق «نظریه عمومی برنامه‌های غیرمتمرکز» هر برنامه غیرمتمرکز باید دارای معیارهای زیر باشد:

  • برنامه باید کاملاً منبع باز بوده، به صورت مستقل عمل کند، و هیچ نهادی کنترل اکثریت توکن‌ها را در دست نداشته باشد. در مورد تغییرات در برنامه باید از طریق الگوریتم مکانیسم اجماع به توافق رسید.
  • به منظور جلوگیری از نقاط شکست مرکزی، داده‌ها باید به صورت رمزنگاری شده در یک بلاکچین توزیع شده ذخیره شوند.
  • برنامه باید از یک توکن رمزنگاری شده برای دسترسی به برنامه و به عنوان پاداش برای حامیان شبکه استفاده کند.
  • برنامه باید با توجه به الگوریتمی که به مشارکت در سیستم ارزش دهد، توکن تولید کند.

تفاوت دی اپ (DApps) با برنامه‌های موبایل چیست؟

برنامه‌های غیرمتمرکز برای میزبانی ماژول‌های بک اِند خود به یک شبکه همتا به همتا متکی است که و این آنها را از برنامه‌های معمولی که معمولاً از یک سرور استفاده می‌کنند متمایز می‌کند.

برنامه غیرمتمرکز بر روی گره‌های مشابه در یک شبکه همتا به همتا اجرا می‌شوند که در آن هر گره توسط یک نهاد متفاوت کنترل می‌شود.

برنامه غیرمتمرکز یا دی  اپ (DApps) چیست؟

تفاوت‌های بین برنامه‌های معمولی و برنامه‌های غیرمتمرکز

تفاوت اصلی بین برنامه غیرمتمرکز یا دی اپ (DApps) و برنامه متمرکز این است که اولی فاقد هر گونه گره تصمیم‌گیرنده مرکزی است. کد بک اند برنامه‌های سنتی و متمرکز بر روی یک سرور متمرکز اجرا می‌شود. در مقابل، کد بک اند برنامه غیرمتمرکز بر روی یک شبکه غیرمتمرکز اجرا می‌شود.

این تفاوت مهم چندین مزیت برای برنامه‌های غیرمتمرکز دارد:

  • تحمل خطا. در برنامه‌های استاندارد خرابی و اختلال در سرور مرکزی باعث متوقف شدن برنامه می‌شود. اما این مشکل در برنامه‌های غیرمتمرکز وجود ندارد زیرا از کار افتادگی یک گره شبکه تأثیر قابل توجهی روی کل شبکه نخواهد داشت.
  • توانایی مقاومت در برابر هجوم درخواست‌ها. به طور کلی، قدرت محاسبه کل یک شبکه غیرمتمرکز بیشتر از قدرت سرور است. این بدان معناست که هجوم ناگهانی کاربران باعث کندی و اختلال در عملکرد برنامه نمی‌شود. این مورد هم در مورد کاربران قانونی و هم برای حملات توزیع شده انکار از سرویس (DDoS) صدق می‌کند.
  • مقیاس پذیری. توسعه دهندگان برنامه‌های استاندارد با افزایش تعداد کاربران مجبورند ظرفیت سرور خود را افزایش دهند. اما در برنامه‌های غیرمتمرکز چنین نیازی وجود ندارد زیرا ظرفیت شبکه با افزایش تعداد مشارکت کنندگان در آن افزایش می‌یابد.
  • مقاومت در برابر تغییرات ناخواسته و سانسور. عدم وجود یک مرکز کنترل واحد باعث می‌شود تغییر دادن ویژگی‌هایی از برنامه که مورد تأیید مشارکت کنندگان نیست و سانسور کردن محتوای آن دشوار باشد. کاربران برنامه‌های غیرمتمرکز معمولاً کنترل کاملی بر داده‌ها و دارایی‌های خود داشته و مالکیت آنها در اختیار خودشان است.
  • امنیت بیشتر. واحد پردازش متمرکز آسیب پذیری‌های امنیتی مختلفی داشته و زمینه را برای حملات هکرها فراهم می‌کند. به همین دلیل برنامه‌های غیرمتمرکز بسیار امن‌تر از برنامه‌های معمولی هستند.
  • عدم نیاز به واسطه. برنامه‌های سنتی برای تکمیل تراکنش‌ها به واسطه‌ها متکی هستند. برنامه‌های غیرمتمرکز به طور مستقیم کاربران و ارائه دهندگان خدمات را به یکدیگر متصل می‌کنند.
  • عدم وقفه. برنامه‌های غیرمتمرکز حتی در صورت آفلاین شدن گره‌های شبکه همچنان به کار خود ادامه می‌دهند.
  سالیدیتی چیست؟ با محبوب‌ترین زبان برنامه نویسی بلاکچین آشنا شوید

البته این تفاوت‌هایی که در بالا به آن‌ها اشاره شده معایبی نیز دارد.

  • ایجاد نوآوری و ارتقاء در مقایسه با برنامه‌های معمولی دشوار است.
  • برای برنامه‌هایی که تعداد کاربران کمی دارند مناسب نیست.
  • برنامه‌های غیرمتمرکز چندان شناخته شده نیستند و تعداد کاربران آنها به کندی رشد می‌کند. فعلاً مفهوم برنامه‌های غیرمتمرکز در ابتدای راه است و برای بسیاری از کاربران احتمالی ناشناخته است و همین باعث کند شدن سرعت توسعه این برنامه‌ها می‌شود.

ویژگی‌های برنامه غیرمتمرکز یا دی اپ (DApp)

برنامه‌های غیرمتمرکز ویژگی‌های متمایز دیگری هم دارند:

  1. برنامه‌های غیرمتمرکز معمولاً منبع باز هستند. هر کسی می‌تواند کد منبع این برنامه‌ها را بررسی کند و این باعث افزایش اعتماد به آنها می‌شود.
  2. برنامه‌های غیرمتمرکز از ارزهای دیجیتال (توکن) مخصوص خود استفاده می‌کنند که به کاربران اجازه می‌دهد به قابلیت‌های خاصی دسترسی داشته باشند.
  3. همه تصمیمات مربوط به شبکه، از جمله تأیید اعتبار تراکنش‌ها، بر اساس اجماع غیرمتمرکز گرفته می‌شود.

انواع برنامه غیرمتمرکز یا دی اپ (DApp)

یکی از رایج‌ترین روش‌های طبقه بندی کردن برنامه‌های غیرمتمرکز بر اساس نوع بلاکچین مورد استفاده آنها است:

  1. برنامه‌هایی که بر روی بلاکچین خود ساخته شده‌اند. بیت کوین و اتریوم مشهورترین نمونه‌های این نوع برنامه‌های غیرمتمرکز هستند.
  2. برنامه‌هایی که روی بلاکچین‌های برنامه‌های نوع ۱ اجرا می‌شوند اما از توکن‌های خود استفاده می‌کنند. برای مثال برنامه غیرمتمرکز آگِر (Augur) بر روی بلاکچین اتریوم ساخته شده است.
  3. برنامه‌هایی که از کد منبع نوع ۲ برای اجرا استفاده می‌کنند. به عنوان مثال می‌توان به سِیف نتورک اشاره کرد که از برنامه نوع ۲ پروتکل آمنی برای صدور توکن‌های خود استفاده می‌کند.

یکی دیگر از روش‌های طبقه بندی کردن برنامه‌های غیرمتمرکز بر اساس هدف آنها است:

  • برنامه‌های مالی. به کاربران ابزارهایی برای مدیریت امور مالی خود، اعم از فیات و رمز ارز، ارائه می‌کند. به کاربران در مدیریت پس اندازها، وصیت نامه‌ها و غیره کمک می‌کنند.
  • برنامه‌های تا حدی مالی. شامل کار با پول هستند اما این هدف اصلی آنها نیست. سیستم‌های پاداش و امتیازدهی در برنامه‌های وفاداری و همچنین برنامه‌های قمار از جمله این کاربرد است.
  • برنامه‌های غیر مالی. چنین برنامه‌هایی اصلاً ربطی به پول ندارند. این برنامه‌ها ممکن است خدمات مربوط به شناسایی شخصی، مانند انجام نظرسنجی و رأی‌گیری، ذخیره‌سازی غیرمتمرکز فایل‌ها و موارد دیگر باشند.

علاوه بر این، برنامه‌های غیرمتمرکز عموماً به یکی از دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • برنامه‌های غیرمتمرکز ناشناس. تمام مشارکت کنندگان در شبکه‌های برنامه‌های غیرمتمرکز اساساً ناشناس هستند.
  • برنامه‌های غیرمتمرکز مبتنی بر شهرت. در این برنامه‌های غیرمتمرکز اپراتورهای گره برای حفظ اعتماد اطلاعات شناسایی گره‌ها را در اختیار دارند.

نکته: برنامه‌های غیرمتمرکز معمولاً از توکن‌های موجود در آن شبکه برای انجام تراکنش‌های اقتصادی استفاده کنند. بنابراین اگر یک برنامه غیرمتمرکز اقلام کلکسیونی در شبکه اتریوم داشته باشید به احتمال زیاد می‌توانید از اتریوم یا یک توکن دیگر مبتنی بر اتریوم برای خرید این مجموعه‌ها استفاده کنید.

نکته: اگرچه قرار نیست برنامه‌های غیرمتمرکز هیچ ارتباطی با رمز ارزها نداشته باشند اما برای اجرای سیستم آنها کماکان به رمز ارز نیاز است. اجرای قراردادهای هوشمند در اتریوم به هزینه کمی در قالب توکن اتریوم نیاز دارد که گس (gas) نامیده می‌شود.

کاربران پس از انتقال اتر به کیف پول خود می‌توانند از اتر یا توکن‌های ERC20 برای پرداخت هزینه خدمات آنلاین یا دسترسی به برنامه‌های غیرمتمرکز با استفاده کنند.

مزایای برنامه غیرمتمرکز یا دی اپ (DApps)

خودکار بودن

برنامه‌های غیرمتمرکز بر پایه قراردادهای هوشمند عمل می‌کنند؛ قراردادهای خوداجرایی که به صورت کد نوشته شده و امکان خودکاری را فراهم می‌کنند.

این قابلیت می‌تواند هزینه‌های تراکنش‌ها را به شدت کاهش داده و امکان انجام تراکنش‌ها را به صورت روان و همتا به همتا فراهم کند. خودکاری همچنین هزینه‌های مربوط به کارکنان، حسابرسان، مشاوران حقوقی و غیره را کاهش می‌دهد.

شفافیت

داده‌های برنامه‌های غیرمتمرکز در یک دفتر کل عمومی ذخیره می‌شود که همه چیز را به روشی امن و شفاف ثبت می‌کند، به صورتی که هیچ کس نتواند آنها را دستکاری کند. این امر باعث ایجاد شفافیت شده و نیاز به واسطه‌ها برای ایجاد ارتباط با مشتریان را حذف می‌کند.

حریم خصوصی

استفاده از بلاکچین موجب عدم نیاز کاربران به ایجاد حساب می‌شود. برنامه غیرمتمرکز کاربران را با استفاده از رمزنگاری معتبر بلاکچین تشخیص می‌دهد. این امر باعث افزایش حریم خصوصی و سهولت استفاده می‌شود.

  بلاک چین چیست و چگونه کار می‌کند و چه کاربردهایی دارد؟ به زبان ساده

حاکمیت کاربر و خودمختاری

برنامه‌های غیرمتمرکز با توجه به ماهیت غیرمتمرکزشان بر اساس اجماع همه کاربران عمل می‌کند و این تضمین می‌کند که هیچ کس نتواند بر کل شبکه تسلط پیدا کند.

این اجماع این شامل اجماع در مورد الگوریتم رمزنگاری است که برای نشان دادن اثبات ارزش استفاده می‌شود. همچنین در صورت ایجاد هرگونه تغییر در کد خود برنامه غیرمتمرکز به اجماع نیاز است.

منبع باز

کد برنامه‌های غیرمتمرکز که منبع (متن) باز است را می‌توان به سادگی مشاهد و بررسی کرد. این باعث می‌شود به دلیل امکان وارد کردن اطلاعات ورودی بیشتر کل اکوسیستم انعطاف پذیری بیشتری داشته باشد، سریع‌تر پیشرفت کند و ایمن‌تر توسعه یابد.

تحمل خطا

از آنجا که این برنامه‌ها غیرمتمرکز هستند و نه مبتنی بر شبکه‌های استاندارد کلاینت/سرور، هیچ گره واحدی تمام تراکنش‌ها یا سوابق را کنترل نمی‌کند. به عبارت دیگر، در این برنامه‌ها هیچ نقطه شکستی وجود ندارد که بتواند کل برنامه را مختل یا خراب کند.

در نتیجه، برنامه‌های غیرمتمرکز نسبت به برنامه‌های سنتی پایدارتر و ایمن‌تر بوده، زمان خاموشی ندارند و همیشه قابل دسترسی هستند.

رویکرد تشویقی

برنامه‌های غیرمتمرکز دارای مکانیسم تشویق به شکل توکن یا دارایی‌های دیجیتالی هستند. از توکن‌ها برای تشویق اعتبارسنج‌ها بلاکچین یا به عنوان جوایز شناسایی باگ در برنامه استفاده می‌شود.

این رویکرد هم برای جامعه توسعه دهندگان و هم برای کاربران مفید است و موجب تعامل و علاقه بیشتر به برنامه غیرمتمرکز می‌شود.

فرایند توسعه و ساخت برنامه غیرمتمرکز

برای توسعه برنامه غیرمتمرکز باید چندین مرحله را طی کرد تا این اطمینان حاصل شود که محصول نهایی هدف مورد نظر را برآورده می‌کند. برای توسعه برنامه‌های غیرمتمرکز می‌توان از زبان‌های برنامه نویسی، فریم ورک‌ها و پروتکل‌های بلاکچین زیر استفاده کرد:

  • زبان‌های برنامه نویسی: JavaScript، TypeScript، Go، Solidity، js
  • فریم ورک‌ها: Angular، React، React-Native، Ionic
  • پروتکل‌های بلاکچین: Ethereum، EOS، Hyperledger، Celo، Polkadot

فرایند توسعه برنامه‌های غیرمتمرکز شامل مراحل زیر است:

  1. تحلیل تجاری و فنی

مرحله اول شامل تحلیل کردن مورد استفاده تجاری از برنامه غیرمتمرکز است. این تحلیل شامل رسیدن به درک مفصلی از هدف برنامه و چگونگی حل مشکلی است که برای آن طراحی شده است.

هنگامی‌که علت اصلی طرحی برنامه در سطح تجاری مشخص شد، تحلیل فنی انجام می‌شود تا مشخص شود چگونه بلاکچین می‌تواند به حل مشکل کمک کند و از چه پلتفرمی برای این منظور استفاده شود.

اگر از قبل در مورد چگونگی توسعه برنامه غیرمتمرکز مورد نظرتان مطمئن هستید حالا باید طرحتان را برای شناسایی تغییرات و ارتقاهای احتمالی تحلیل و بررسی کنید.

  1. طراحی معماری

پس از تعیین مورد استفاده برنامه باید یک طراحی اولیه از معماری برنامه غیرمتمرکز انجام شود. هدف از این طراحی ایجاد اثبات مفهوم (POC) و رسیدن به تصویری کلی از نحوه همخوانی همه قسمت‌های برنامه غیرمتمرکز با یکدیگر است.

طراحی معماری همچنین شامل طرحی در مورد چگونگی تعامل بین لایه فرانت اِند، رابط کاربری و لایه بک اِند – قراردادهای هوشمند، ذخیره‌سازی و بلاکچین – است.

  1. طرح‌های با کیفیت بالا و پایین

پس از توافق بر سر معماری برنامه غیرمتمرکز، هر دو نمونه اولیه طراحی با کیفیت بالا و پایین ایجاد می‌شوند. طراحی کیفی شامل عناصری مانند طراحی بصری، محتوا و تعامل است.

از طراحی اولیه با کیفیت پایین برای نمایش بیشتر ظاهر و عملکرد برنامه استفاده می‌شود. پس از نمایش این جنبه‌های برنامه، یک طرح با کیفیت بالا ایجاد می‌شود که در نهایت تبدیل به نمونه اولیه قابل استفاده می‌شود.

  1. توسعه قراردادهای هوشمند / کیف پول‌ها

گام بعدی شامل ایجاد قراردادهای هوشمند است که برنامه غیرمتمرکز را به بلاکچین متصل کرده و منطق و عملکرد برنامه را اجرا می‌کند. برای فراهم کردن امکان تبادل توکن در برنامه غیرمتمرکز، کیف پول‌ها نیز در این مرحله توسعه می‌یابند.

  1. توسعه فرانت اند / بک اند

در این مرحله، طرح‌های کیفی به مرحله توسعه منتقل شده و لایه‌های فرانت اند و بک اند نهایی می‌شوند. فرانت اند را می‌توان به هر زبان برنامه‌نویسی که بتواند از طریق اِی پی آی با بک اند ارتباط برقرار کند ایجاد کرد.

  1. حسابرسی داخلی

حسابرسی داخلی برای بررسی مراحل توسعه قبلی و کسب اطمینان از رعایت شدن تمام الزامات و مشخصات انجام می‌شود. در طول حسابرسی، تست‌هایی نیز برای بررسی نحوه عملکرد قسمت‌های مختلف برنامه غیرمتمرکز انجام می‌شود.

  1. استقرار شبکه آزمایشی (تست نت)

پس از اتمام حسابرسی و شناسایی و حل مشکلات احتمالی، برنامه غیرمتمرکز در یک شبکه آزمایشی مستقر می‌شود. در این مرحله توسعه‌دهندگان و مشتریان می‌توانند برنامه غیرمتمرکز را بدون هیچ‌گونه هزینه‌ای آزمایش کرده و عملکرد آن مطابق انتظارات را ارزیابی کنند.

  1. استقرار شبکه اصلی (مِین نت)

برنامه غیرمتمرکز در شبکه اصلی که در نهایت روی آن کار می‌کند مستقر شده و در دسترس کاربران قرار می‌گیرد.

کاربرد برنامه غیرمتمرکز یا دی اپ (DApp)

در چند سال گذشته روند تولید برنامه‌های غیرمتمرکز شتاب چشمگیری گرفته است و در حال حاضر هزاران برنامه در بازار وجود دارد که طیف وسیعی از حوزه‌ها و صنایع را پوشش می‌دهند.

در حال حاضر می‌توان جایگزین بسیاری از برنامه‌های معمولی را در قالب برنامه‌های غیرمتمرکز پیدا کرد. اگرچه شاید تنوع برنامه‌های غیرمتمرکز رضایت کاربران را جلب نکند اما قطعاً برنامه‌هایی وجود دارد که می‌توانند نیازهای هر کاربری را برآورده کنند.

  حمله 51 درصدی چیست؟ شرح حال بلای جان بلاکچین به زبان ساده

برخی از محبوب‌ترین کاربردهای برنامه‌های غیرمتمرکز در حال حاضر عبارت‌اند از:

ترید کردن (معامله‌گری): برنامه‌های غیرمتمرکز مانند یونی سواپ (Uniswap) و آوی (Aave) به کاربران این امکان را می‌دهند که رمز ارزهای خود را با خیال راحت و به صورت ناشناس معامله کنند.

رسانه‌های اجتماعی: رسانه‌های اجتماعی نیز سهمی از برنامه‌های غیرمتمرکز داشته‌اند. یکی از این موارد پلتفرم محبوب وبلاگ نویسی اجتماعی استیمیت (Steemit) است.

گیمینگ: طیف وسیعی از بازی‌های مبتنی بر برنامه‌های غیرمتمرکز از جمله AnRKey X، Blockchain Cuties و My Neighbor Alice در بازار وجود دارد.

سرگرمی: صنعت برنامه‌های غیرمتمرکز نسخه یوتیوب ویژه خود را دارد که دیتیوب (DTube) نام دارد. دیتیوب یک پلتفرم به اشتراک گذاری ویدئو با فناوری بلاکچین است.

برخلاف برنامه‌های معمولی که معمولاً قبل از استفاده نیاز به دانلود و نصب دارند (مگر اینکه برنامه تحت وب باشد)، برنامه‌های غیرمتمرکز عموماً از طریق یک مرورگر برنامه غیرمتمرکز (مانند متامسک یا برِیو براوزر) قابل دسترسی بوده و نیازی به نصب شدن ندارند.

نمونه‌هایی از مزایای برنامه غیرمتمرکز یا دی اپ (DApp)

حالا که می‌دانیم برنامه غیرمتمرکز یا دی اپ (DApp) چیست و چگونه کار می‌کند بیایید نمونه‌هایی از این برنامه‌ها را بررسی کنیم.

برنامه‌های غیرمتمرکز بیت کوین

اگرچه بلاکچین بیت کوین از نظر ایجاد برنامه‌های غیرمتمرکز به اندازه بلاکچین اتریوم راحت نیست، اما محبوبیت این اولین رمز ارز جهان باعث شده برنامه‌های زیادی بر روی بلاکچین آن راه‌اندازی شوند.

  • شبکه لایتنینگ (Lightning Network) برای حل مشکل مقیاس‌پذیری بیت کوین از طریق انتقال تراکنش به خارج از بلاکچین و افزایش ظرفیت توان شبکه بیت کوین ایجاد شد. شبکه لایتنینگ به عنوان یک لایه اضافی بلاکچین بیت کوین عمل می‌کند. این ساختار به کاربران اجازه می‌دهد تا در داخل شبکه کانال‌های پرداخت ایجاد کنند. از آنجایی که این کانال‌ها بین دو کاربر ایجاد می‌شوند تراکنش‌های انجام شده در آنها بسیار سریع و ارزان خواهد بود.
  • فکتوم (Factom) یک پلتفرم غیرمتمرکز است که بر اساس بلاکچین بیت کوین طراحی شده است و مانند یک لایه اضافی بالایی است. این برنامه برای ذخیره حجم نامحدودی از داده‌ها که قابل دستکاری نیست، و همچنین تأیید اعتبار سریع آنها طراحی شده است. فکتوم می‌تواند قراردادها، اسناد، برنامه‌ها و غیره را در خود ذخیره کند. یکی از کاربران فکتوم وزارت امنیت داخلی ایالات متحده است.

برنامه‌های غیرمتمرکز اتریوم

برخلاف بیت کوین، اتریوم دقیقاً به عنوان بستری برای ایجاد برنامه‌های غیرمتمرکز ساخته شد. اتریوم زبان برنامه‌نویسی ویژه خود به نام سالیدیتی (Solidity) را دارد که برای ایجاد قراردادهای هوشمند طراحی شده است. اتریوم با وجود مسائل مقیاس‌پذیری و رقبای قوی همچنان گزینه‌ای محبوب برای توسعه برنامه‌های غیرمتمرکز است.

  • آگِر (Augur) یک پلتفرم غیرمتمرکز است که بر روی بلاکچین اتریوم ساخته شده است. این پلتفرم برای ایجاد بازارهای پیش بینی رویداد طراحی شده است. کاربران می‌توانند بر روی نتیجه یک رویداد شرط بندی کرده و پاداش دریافت کنند. نتایجی که کمترین احتمال را دارند در صورت رخ دادن بیشترین پاداش را برای کاربر به ارمغان می‌آورند.
برنامه‌های غیرمتمرکز اتریوم
  • گولِم (Golem) یک پلتفرم غیرمتمرکز است که زیرساخت‌های لازم برای ایجاد بازار جهانی قدرت محاسباتی را فراهم می‌کند. کاربران در پلتفرم گولم می‌توانند از سراسر جهان قدرت محاسباتی خریده یا بفروشند. گولم یک ابر رایانه منبع باز و غیرمتمرکز است که هر کسی می‌تواند به آن دسترسی داشته باشد. این پلتفرم از قدرت محاسباتی کامپیوتر کاربران استفاده می‌کند.

برنامه‌های غیرمتمرکز ایاس

ایاس (EOS) یک پلتفرم مبتنی بر بلاکچین برای توسعه برنامه‌های غیرمتمرکز و یکی از رقبای اتریوم است. ایاس در ابتدا بر روی بلاکچین اتریوم ساخته شد اما بعداً به بلاکچین ویژه خود منتقل شد. برخلاف اتریوم، در ایاس کارمزد تراکنش صفر و تراکنش‌ها بسیار سریع‌تر پردازش می‌شوند. به‌علاوه، خود ایاس یک پلتفرم غیرمتمرکز نیست زیرا توسط شرکت بلاک وان (Block.one) اداره می‌شود.

  • اورپیدیا (Everipedia) یک دائرهالمعارف عمومی اینترنتی با محتوای رایگان است که بر اساس اصول ویکی‌پدیا اجرا می‌شود. اورپیدیا در ابتدای آگوست ۲۰۱۸ به پلتفرم بلاکچین ایاس منتقل شد و به اولین دایرهالمعارف غیرمتمرکز جهان تبدیل شد؛ در نتیجه این دانشنامه غیر قابل سانسور است.

برنامه‌های غیرمتمرکز ترون

ترون (TRON) یک پروژه بلاکچین و یک محیط غیرمتمرکز برای ایجاد و میزبانی محتوای سرگرمی دیجیتال است. این پلتفرم نوعی شبکه جهانی سرگرمی است که بدون دخالت یک نهاد نظارتی مرکزی بر روی بلاکچین فعالیت می‌کند.

آینده برنامه‌های غیرمتمرکز

در حال حاضر، تعداد برنامه‌های غیرمتمرکز به سرعت در حال افزایش است. تا سه ماهه اول سال ۲۰۲۱ بیش از ۳۵۰۰ برنامه غیرمتمرکز در این وب سایت ثبت شده بود. در عین حال، صنعت برنامه‌های غیرمتمرکز در ابتدای توسعه خود قرار دارد. در حال حاضر، فقط می‌توانیم در مورد صنایعی که برنامه‌های غیرمتمرکز به آنها روی خواهند آورد گمانه‌زنی کنیم. برخی از این صنایع عبارت‌اند از:

  • بانکداری
  • قمار
  • مشاور املاک
  • انرژی
  • انتخابات و رأی‌گیری
  • رسانه‌های اجتماعی
  • اینترنت اشیاء
  • تأیید هویت
  • و…

سخن آخر

برنامه غیرمتمرکز یا دی اپ (DApp) کاربردهای بسیار گسترده‌ای در دنیای ارزهای دیجیتال و بلاکچین می‌تواند داشته باشد. کاربردهایی که نقش بسیار مهمی در افزایش پذیرش پروژه‌های ارز دیجیتال دارد. ناگفته نماند توسعه این برنامه‌ها صرفاً چند سال بیشتر عمر ندارند و در ابتدای مسیر خود قرار دارند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید