زمان مطالعه : ۳ دقیقه

SegWit (کوتاه برای Segregated Witness) یک ارتقاء پروتکل است که نحوه ذخیره داده ها را تغییر می دهد. این پروتکل در ۱۰ مه ۲۰۱۷ در لایت کوین و در ۲۳ آگوست ۲۰۱۷ در بیت کوین فعال شد. بسیاری از افراد این راه کار را به عنوان یک راه حلی جدی و اساسی برای حل مشکل مقیاس پذیری در بیت کوین می پندارند. SegWit با حذف اطلاعات امضا از تراکنش های بیت کوین و ذخیره سازی آن در خارج از بلاک تراکنش های مبنا، قابلیت انعطاف تراکنش ها را برطرف کرد. با این کار، امضاها و اسکریپت ها می توانند بدون اینکه روی شناسه تراکنش اثر بگذارند، تغییر کنند. در ادامه با رمزینکس همراه باشید تا اطلاعات بیشتری در مورد سگویت کسب کنید.

سگویت

سگویت

سگویت روندی است که با حذف داده های امضا از تراکنش های بیت کوین، محدودیت اندازه بلوک در یک بلاک چین را افزایش می دهد. هنگامی که قسمت های معینی از یک تراکنش حذف می شوند، فضا یا ظرفیت برای اضافه کردن تراکنش های بیشتر به زنجیره باز می شود. از جمله ویژگی های بیت کوین عبارتند از:

SegWit اقدامی مربوط به بیت کوین است که به منظور افزایش محدودیت اندازه بلوک در بلاک چین طراحی شده است.

اصطلاح سگویت یا تفکیک، جداسازی و Witnesses (شاهدان)، در واقع به امضاهای تراکنش ها اشاره دارد.

درک سگویت ( Segregated Witness)

بلاک چین بیت کوین شامل چندین سیستم است که در یک شبکه نقطه به نقطه توزیع می شوند. این سیستم ها گره نامیده می شوند و مدیریت تراکنس های بیت کوین را بر عهده دارند. کلیه تراکنش های انجام شده در بیت کوین در این گره ها کپی می شود و امکان هک شدن و خرابی تراکنش ها را تقریبا غیرممکن می سازد.

داده های تراکنشی که در چند گره مشترک به اشتراک گذاشته می شوند شامل دو مؤلفه ورودی و خروجی است. ممکن است یک یا چندین ورودی و خروجی در یک تراکنش دخیل باشد.

خروجی، آدرس عمومی گیرنده و ورودی آدرس عمومی فرستنده است. فرستنده برای ارسال وجه نیاز به آدرس عمومی گیرنده دارد. بیشتر فضای موجود در تراکنش شامل یک امضا ( بخشی از ورودی) است که تأیید می کند، فرستنده پول لازم برای پرداخت را دارد یا خیر. هنگامی که هر یک از گره ها تراکنش را تأیید کردند، تراکنش در یک بلوک اضافه می شود.

چالش های پلتفرم بیت کوین

مشکلی که پلتفرم بیت کوین با آن روبرو است این است که هرچه تراکنش های بیشتر و بیشتری انجام می شود، باید بلاک های بیشتری به زنجیره اضافه شود. بلاک ها هر ۱۰ دقیقه یکبار تولید می شوند و حداکثر اندازه آنها ۱ مگابایت (MB) است. به دلیل این محدودیت، فقط تعداد معینی از تراکنش ها قادر به افزوده شدن به بلاک می باشند. وزن تراکنش ها که توسط بلاک ها نشان داده می شود، باعث کاهش وزن شبکه و تاخیر در پردازش و تأیید معاملات می شود. در بعضی موارد ساعت ها طول می کشد تا صحت یک تراکنش تأیید شود. تمامی تراکنش های بیت کوین از زمان ابداع آن در سال ۲۰۰۹ روی بلاک چین تا به حال را تصور کنید. این تراکنش ها همچنان در حال افزایش است، از این رو در صورتیکه تغییر اساسی و جدی حاصل نشود، این سیستم دوام نخواهد آورد.

به صورت ساده می توان گفت که، SegWit فرآیندی است که نحوه ذخیره داده ها را تغییر می دهد، بنابراین به شبکه بیت کوین کمک می کند تا سریعتر و روانتر عمل کند.

سگویت

SegWit به عنوان یک راه حل پیشنهادی

یکی از توسعه دهندگان بیت کوین، دکتر پیتر وویل، پیشنهاد می کند که برای حل مشکل بیت کوین (مشکل ارائه شده در قسمت بالا)، امضای دیجیتال باید از داده های تراکنش جدا شود. این فرآیند با عنوان Segregated Witness یا SegWit شناخته می شود. امضای دیجیتال ۶۵٪ از فضای موجود در تراکنش را به خود اختصاص می دهد. سگویت تلاش می کند با جداکردن امضا از ورودی و انتقال آن به انتهای تراکنش، داده های ضمیمه شده به امضا را نادیده بگیرد. این عملکرد می تواند باعث افزایش حجم هر بلاک از ۱ مگابایت به حدود ۴ مگابایت شود. علاوه بر افزایش ظرفیت بلوک ها، SegWit همچنین مشکل اختلال و تغییر ID تراکنش فرستنده توسط گیرنده را هم نیز حل کرده است. گیرنده می تواند شناسه معامله فرستنده را رهگیری و تغییر دهد و به دنبال دریافت سکه های بیشتر از فرستنده باشد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید