زمان مطالعه : ۲۴ دقیقه

بلاکچین مفهوم جدیدی است اما با این همه در چند سال اخیر پتانسیل‌های بالقوه‌ای را از خود نشان داده است. بلاکچین کاربردهای گسترده‌ای در زمینه‌های مختلف می‌تواند داشته باشد. بلاکچین چیست و چگونه کار می‌کند و چه ارتباطی با ارزهای دیجیتال و رمزارزها دارد از جمله موضوعاتی هستند که در این مقاله از رمزینکس قصد داریم با زبان ساده به تشریح آن بپردازیم.

فصل اول؛ بلاکچین چیست؟

در فصل اول این مقاله به مفهوم بلاکچین و ساختار آن خواهیم پرداخت.

بلاکچین چیست؟

بلاکچین نوعی سیستم ثبت اطلاعات و گزارش‌ها یا همان پایگاه داده است. همچنین ممکن است اصطلاح فناوری دفتر توزیع‌شده (DLT) هم به گوشتان خورده باشد که در واقع همان بلاکچین است.

بلاکچین خصوصیات و کاربردهای منحصربه‌فرد فراوانی دارد. برای افزودن اطلاعات و گزارش‌ها به بلاکچین قوانین خاصی وجود دارد و پس از ذخیره اطلاعات، احتمال حذف و یا تغییر آن غیرممکن است.

اطلاعات وارد شده به مرور زمان در سازه‌هایی به نام بلاک اضافه می‌شوند؛ یعنی این‌که هر بلاک جدید که حاوی اطلاعات و گزارش‌های جدید است، در بالای آخرین بلاک ساخته می‌شود و همچنین شامل بخشی از اطلاعات قبلی است که آن را به بلاک‌های قدیمی‌تر متصل می‌کند. به این ترتیب، اگر تمام مسیر زنجیره را بررسی کنیم، به اولین بلاک یعنی جنسیس بلاک (genesis block) خواهیم رسید.

برای اینکه تصویر ذهنی از بلاکچین‌ها داشته باشید، فرض کنید یک صفحه گسترده با دو ستون دارید. در سلول اول ردیف اول، هر اطلاعاتی که می‌خواهید نگه دارید را اضافه می‌کنید.

اطلاعات سلول اول به یک شناسه دو حرفی تبدیل می‌شوند، سپس به‌عنوان بخشی از ورودی سلول بعدی استفاده می‌شود. در این نمونه، برای پر کردن سلول بعدی در ردیف دوم (defKP) باید از شناسه دو حرف KP استفاده شود. این بدان معناست که اگر داده‌های ورودی اول (abcAA) را تغییر دهید، در سلول‌های دیگر ترکیبی از حروف متفاوت خواهید داشت.

بلاکچین چیست؟
در یک سیستم اطلاعاتی هر ورودی به آخرین ورودی مرتبط است.

حالا به آخرین ردیف یعنی ردیف ۴ نگاه کنید، جدیدترین شناسه ما TH است. پیش‌تر گفتیم که تغییر و یا حذف ورودی‌های قبلی امکان‌پذیر نیست. هر کسی می‌تواند ادعا کند که تغییر اطلاعات خیلی راحت است و حتی چندین بار اطلاعات را تغییر داده است.

فرضاً شما اطلاعات را در سلول اول تغییر می‌دهید، در این صورت شناسه دیگری دریافت می‌کنید، این بدان معناست که بلاک دوم شما اطلاعات مختلفی دارد و منجر به شناسه دیگری در ردیف ۲ و دیگر ردیف‌ها می‌شود. در اصل TH محصولی از تمامی اطلاعاتی است که قبل از آن وجود داشته است.

بلاک‌ها چگونه به هم متصل می‌شوند؟

آنچه درباره شناسه‌های دو حرفی توضیح دادیم، صرفاً توضیح ساده‌ای از این است که چگونه بلاکچین از توابع هَش استفاده می‌کند. هش یا هاشینگ را می‌توان نوعی چسب در نظر گرفت که بلاک‌ها را به هم وصل می‌کند.

بلاکچین اطلاعات مختلف را دریافت و از یک تابع ریاضی عبور می‌دهد و سرانجام یک خروجی که همیشه اندازه ثابتی دارد تولید می‌کند که به آن خروجی هش می‌گویند.

هش‌های مورد استفاده در بلاکچین‌ها بسیار کاربردی هستند. استفاده از هش در بلاکچین‌ها به این معنی است که هرگز با خروجی یکسانی از دو قطعه اطلاعاتی متفاوت مواجه نخواهید شد؛ مانند شناسه‌های بالا، هر گونه تغییر جزئی در اطلاعات ورودی، خروجی کاملاً متفاوتی به وجود خواهد آورد. حتی تغییر حروف بزرگ برای به وجود آوردن یک خروجی کاملاً متفاوت کافی است.

 در بلاکچین‌ها تاکنون هیچ‌گاه پیش نیامده که دو ورودی متفاوت، خروجی یکسانی را به ما بدهند که این میزان پیشرفت در این سیستم خارق‌العاده است. این به این معنی است که هر بلاک می‌تواند با اضافه کردن هش خود، به بلاک قبلی بازگردد و هر گونه تلاش برای ویرایش و تغییر بلاک‌های قدیمی بلافاصله آشکار می‌شود.

بلاکچین چیست؟
هر بلاک شامل اثر انگشت قبلی بلاک است.

بلاک چین و غیرمتمرکز بودن آن

 وقتی که می‌شنوید دیگران درباره تکنولوژی بلاکچین صحبت می‌کنند به احتمال زیاد صحبت‌های آن‌ها تنها در مورد سیستم اطلاعاتی بلاکچین نیست، بلکه اشاره‌ای هم به اکوسیستم‌هایی که در اطراف بلاکچین ساخته شده است، دارد.

بلاک چین‌ها به‌عنوان سیستم اطلاعاتی مستقل، تنها در برنامه‌های کاربردی بسیار مفید هستند. کارایی بی‌نظیر این سیستم زمانی برای ما آشکار می‌شود که عده‌ای که هیچ‌گونه شناختی با هم ندارند با کمک آن می‌توانند معاملات را به راحتی و بدون نیاز به واسطه انجام دهند.

بلاک چین علاوه بر تمامی فناوری‌ها و کارایی‌هایی که دارد، به‌عنوان یک دفتر توزیعی مستقل نیز عمل می‌کند که توسط هیچ کس کنترل و اداره نمی‌شود.

این امر به این معنا است که هیچ شخص و یا اشخاصی قدرت مداخله و ویرایش قوانین این سیستم را ندارند. به بیانی ساده‌تر می‌توان گفت که این سیستم هم‌زمان به همه کاربران آن تعلق دارد و کاربران با یکدیگر در مورد نحوه انجام معاملات به توافق نظر می‌رسند. در واقع اجرا و تغییر قوانین در معاملات بر عهده خود کاربران است.

مسئله فرماندهان بیزانسی

بزرگ‌ترین مشکل چنین سیستمی مسئله‌ای به نام مسئله فرماندهان بیزانسی است. مسئله فرماندهان بیزانسی، شرایطی را توصیف می‌کند که در آن کاربران باید در مورد یک اقدام به توافق نظر برسند.

برای درک بهتر این مسئله، تصویر کنید که چند فرمانده شهری را محاصره کرده‌اند و هنوز تصمیم نگرفته‌اند که به آن شهر حمله کنند یا نه و تنها راه برای ارتباط و تصمیم‌گیری از طریق یک پیام‌رسان است.

حالا باید تصمیم خود را بگیرند که حمله بهتر است یا عقب‌نشینی؟ تصمیم هرچه باشد مهم نیست تنها هماهنگی گروه مهم است. چنانچه تصمیم به حمله بگیرند لازم است همگی با هم این تصمیم را بگیرند و هم‌زمان با هم حمله را شروع کنند. مشکل این است که این فرماندهان یکدیگر را نمی‌شناسند و نمی‌بینند، پس چگونه می‌خواهند با هم مشورت کنند؟

آن‌ها می‌توانند از طریق یک پیام‌رسان این مشکل خود را به راحتی حل کنند؛ اما اگر فرماندهی بگوید ما الآن حمله می‌کنیم و دیگری بگوید ما فردا حمله می‌کنیم چه؟ یا اگر فرماندهی عمداً دیگران را گمراه کند تا از شکست آن‌ها اطمینان حاصل کند چه؟

بلاک چین و غیرمتمرکز بودن آن
در تصویر بالا سمت چپ فرماندهانی را می‌بینید که همگی به طور هم‌زمان حمله کرده و موفق شده‌اند. در سمت راست هم فرماندهانی را می‌بینید که به توافق نظر نرسیده و شکست خورده‌اند.

در این حالت به راهکارهایی نیاز داریم که توسط آن، فرماندهان با وجود پیام‌ها و مشارکت‌های مخرب، بتوانند به توافق برسند. می‌دانیم که نگهداری و حفاظت از سیستم اطلاعاتی مانند حمله به شهری بحث مرگ و زندگی نیست اما می‌توان گفت که تقریباً همان قوانین در این مورد حاکم است.

در این سیستم که شخصی برای نظارت بر بلاکچین و دادن اطلاعات صحیح به کاربران وجود ندارد، کاربران باید خود قادر به برقراری ارتباطی صحیح با یکدیگر باشند.

برای غلبه بر شکست احتمالی یک یا چند کاربر، مکانیسم‌های بلاکچین باید به دقت مهندسی شوند تا در برابر چنین موانعی مقاوم باشند. به سیستمی که می‌تواند به این‌چنین مقاومت مهمی دست یابد، تحت عنوان تحمل خطای بیزانس یاد می‌شود. برای اجرای این قوانین سفت و سخت از الگوریتم‌های اجماع استفاده می‌شود که در ادامه در این مورد توضیحات بیشتری ارائه خواهیم داد.

چرا بلاکچین‌ها باید غیرمتمرکز شوند؟

اگرچه مدیریت بلاکچین بر عهده خود شماست اما احتمال دارد با یک سیستم اطلاعاتی مواجه شوید که در مقایسه با گزینه‌های برتر، نادرست است. عملکرد و کاربرد واقعی بلاکچین را در یک محیط غیرمتمرکز، یعنی محیطی که همه کاربران با هم برابر هستند، بهتر خواهید دید.

در این محیط برابر، بلاکچین را نمی‌توان تغییر داد یا حذف کرد. این یکی از بهترین مزیت‌های بلاکچین است که از هر کسی این را بپرسید صد در صد همین حرف را به شما خواهد گفت.

شبکه همتا به همتا چیست؟

شبکه همتا به همتا (P2P) به گروهی از کاربران یا مانند مثال قبلی فرماندهان بر روی شبکه اطلاق می‌شود. در این نوع شبکه هیچ مدیر و سرپرستی وجود ندارد و کاربر در صورت تمایل، به جای هماهنگی با سرور و یا بانک مرکزی، با سایر کاربران اطلاعات مورد نظر را تبادل می‌کند.

به‌عنوان مثال نمودار زیر را در نظر بگیرید. در سمت چپ، A باید پیام خود را از طریق سرور هدایت کند تا آن را به F برساند. در سمت راست، آن‌ها بدون نیاز به واسطه به هم متصل می‌شوند.

شبکه همتا به همتا چیست؟
یک شبکه متمرکز (چپ) در مقابل یک شبکه غیرمتمرکز (راست).

در واقع سرور تمام اطلاعات مورد نیاز کاربران را در خود نگه می‌دارد. مثلاً شما وارد یک وب‌سایت می‌شوید و به دلخواه چند مقاله را مطالعه می‌کنید. اگر در این حین وب‌سایت آفلاین شود شما دیگر نمی‌توانید به مقالات دسترسی پیدا کنید اما اگر مقالات را بر روی کامپیوتر خود دانلود کنید، در هر زمان که بخواهید دسترسی کامل به آن‌ها خواهید داشت.

این مثال بارزی است از کاری که هر همتا با بلاکچین انجام می‌دهد؛ یعنی اینکه کل سیستم اطلاعاتی در کامپیوتر آن‌ها ذخیره می‌شود. چنانچه کسی از شبکه خارج شود، کاربران باقیمانده همچنان می‌توانند به بلاکچین دسترسی داشته و اطلاعات را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.

همچنین هنگامی که یک بلاک جدید به زنجیره اضافه می‌شود، اطلاعات در سراسر شبکه منتشر می‌شوند تا همه بتوانند نسخه خود را به روز رسانی کنند.

نودهای بلاکچین یعنی چه؟

گره یا نود به هر دستگاهی گفته می‌شود که با آن به شبکه متصل می‌شویم. گره‌ها نسخه‌های بلاکچین را ذخیره کرده و با سایر دستگاه‌ها به اشتراک می‌گذارند. کاربران نیازی به مدیریت و اجرای دستی گره‌ها ندارند. تنها لازم است نرم افزار بلاکچین را نصب و اجرا کنند و بقیه موارد به صورت خودکار اجرا می‌شوند.

توضیح بالا، توصیف کامل و دقیقی از نودها به شمار می‌رود و این تعریف می‌تواند کاربران مختلفی که از طریق مختلف با شبکه ارتباط دارند را نیز شامل شود. مثلاً در رمز ارز، یک برنامه کیف پول ساده در سیستم شما در واقع یک نوع گره سبک به شمار می‌شود.

برای اطلاع دقیق از مفهوم و کارایی نودها می توانید به فصل هفتم مقاله «بیت کوین چیست و چگونه کار می‌کند؟ به زبان ساده + ویدیو و اینفوگرافی» مراجعه کنید.

بلاک چین‌های عمومی و خصوصی

می‌دانید که در ابتدا بیت کوین پایه و اساس صنعت بلاکچین که امروز این‌چنین رشد و پیشرفت کرده را ایجاد کرده است. از زمانی که بیت کوین فعالیت خود را به‌عنوان یک سیستم مالی آغاز کرده است، بسیاری به دنبال افزایش پتانسیل و فناوری زیربنایی برای سایر زمینه‌ها هستند. در نتیجه این کارها منجر به ساخت بلاکچین و کاربرد آن در امور مالی و همچنین امور غیرمالی شده است.

بیت کوین در اصل همان بلاکچین عمومی است چراکه هر کسی می‌تواند تراکنش‌های صورت گرفته را مشاهده کند و برای عضویت در بیت کوین تنها لازم است به اینترنت دسترسی داشته و نرم افزار آن را بر روی دستگاه خود نصب کنید. به سبب سهولت استفاده از بیت کوین و بلاکچین‌های عمومی، از آن به‌عنوان یک فضای غیرمجاز یاد می‌شود.

در مقابل، بلاکچین‌های خصوصی قرار دارند. قوانین موجود در این سیستم‌ها کمی متفاوت است و مشاهده اطلاعات مربوط به معاملات و تراکنش‌ها برای هر کسی امکان‌پذیر نیست.

به همین دلیل از بلاکچین‌های خصوصی به‌عنوان فضای مجاز یاد می‌شود. اگرچه بلاکچین‌های خصوصی در نگاه اول آن‌چنان کاربردی به نظر نمی‌رسند اما کاربرد و عملکرد این بلاکچین‌ها، به خصوص در محیط شرکت‌ها، بسیار مهم است.

معاملات چگونه انجام می‌شوند؟

فرضاً شما می‌خواهید مبلغی را از طریق بانک به شخصی انتقال دهید، ابتدا این موضوع را به بانک خود اطلاع می‌دهید. بانک قبل از انجام معامله حساب شما را بررسی می‌کند که شما بودجه لازم برای انجام معامله را داشته باشید.

اگرچه این مثال خیلی به آنچه بلاکچین انجام می‌دهد شباهت ندارد اما بی‌شباهت هم نیست. در بلاکچین، بانک یا شخصی وجود ندارد که موجودی را بررسی کند و معامله را انجام دهد بلکه تمامی این مسئولیت‌ها بر عهده گره‌ها است.

به طور مثال شما می‌خواهید پنج بیت کوین را به شخصی ارسال کنید، پیامی را در شبکه منتشر می‌کنید که قصد انتقال پنج بیت کوین به شخصی را دارید. پیام بلافاصله به بلاکچین اضافه نمی‌شود بلکه ابتدا گره‌ها آن را می‌بینند و برای به اتمام رساندن معامله باید چند اقدام دیگر انجام شود.

وقتی این معامله به زنجیره بلوک اضافه شود، همه گره‌ها می‌توانند آن را ببیند و آن‌ها نیز یک کپی از آن را به بلاکچین اضافه می‌کنند. حالا اگر شما بخواهید همان پنج بیت کوین را به شخص دیگری هم ارسال کنید، قادر به انجام آن نخواهید بود چراکه شبکه می‌داند این پنج بیت کوین را خرج کرده‌اید.

برای اثبات مالکیت بر روی وجوه مورد نظر شما نمی‌توانید از نام کاربری استفاده کنید چراکه چنین چیزی در بلاکچین وجود ندارد. البته جای نگرانی نیست، شما می‌توانید با استفاده از کلیدهای عمومی مالکیت خود را بر روی وجوه اثبات کنید.

برای دریافت وجوه از سایر کاربران نیاز به تولید یک کلید خصوصی دارید. کلید خصوصی از اعداد تصادفی بسیار طولانی تشکیل شده است که حدس زدن آن برای هکرها و هر کس که قصد دزدی داشته باشد امکان‌پذیر نیست. کلید خصوصی مانند کلید یک گاوصندوق است و دسترسی به آن یعنی دسترسی به تمام دارایی‌های شما، پس به‌درستی از آن محافظت کنید.

معاملات چگونه انجام می‌شوند؟

کلید عمومی را می‌توانید با دیگران به اشتراک بگذارید زیرا که امنیت دارایی شما به آن بستگی ندارد و هیچ‌کس نمی‌تواند از طریق کلید عمومی، به کلید خصوصی شما دسترسی پیدا کند. حالا که کلید عمومی خود را دریافت کرده‌اید باید اقدامات دیگری، مانند هش کردن را بر روی کلید عمومی خود انجام دهید تا یک آدرس عمومی دریافت کنید.

حالا می‌توانید آدرس عمومی خود را در اختیار دیگران قرار دهید تا آن‌ها وجه مورد نظر را برای شما ارسال کنند. همچنین هنگامی که کاربر می‌خواهد وجه را ارسال کند، برای اینکه به شبکه ثابت کند که آن وجه مال خود اوست، با استفاده از کلید خصوصی خودش یک امضای دیجیتالی ایجاد می‌کند.

هر کسی می‌تواند با مقایسه امضای دیجیتالی و کلید عمومی، با اطمینان بگوید که این وجه متعلق به این کاربر است و اگر می‌خواهد می‌تواند آن را ارسال کند.

مخترع بلاکچین کیست؟

فناوری بلاکچین در سال ۲۰۰۹ با انتشار بیت کوین، اولین و محبوب‌ترین بلاکچین، رسمی شد. با این حال، خالق آن با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto) از فناوری‌ها و تکنولوژی‌های پیشین الهام گرفته است.

بلاک چین‌ها از توابع هش و رمزنگاری استفاده می‌کنند که دهه‌ها قبل از انتشار بیت کوین وجود داشته است. جالب است که تاریخچه بلاکچین به اوایل دهه ۱۹۹۰ باز می‌گردد. هر چند که در آن زمان فقط برای بررسی و سنجش تاریخ اسناد استفاده می‌شد و کارایی الآن خود را نداشت.

مزایا و معایب بلاکچین

بلاک جین‌هایی که به‌درستی مهندسی شده‌اند، قادر به حل مشکلی هستند که تا مدت زمان زیادی صاحبان سهام در صنایع مالی و کشاورزی را آزار می‌داد. این شبکه توزیع‌شده پیشرفته، مزایا و معایب مختلفی نسبت به مدل سنتی خود دارد.

مزایا

یکی از مزیت‌های بلاکچین که کاربر بلافاصله متوجه کارایی آن می‌شود این است که معاملات بدون نیاز به واسطه انجام می‌شوند. بلاکچین‌های جدیدتر، علاوه بر ارسال سکه به کاربران اجازه می‌دهند که انواع اطلاعات را ارسال کنند.

در بلاکچین‌ها حذف واسطه‌ها مزایای زیادی برای کاربران دارد. از جمله این مزایا می‌توان به کاهش خطر انجام معاملات و همچنین کاهش هزینه‌های معاملات اشاره کرد.

پیش‌تر اشاره کردیم که یک شبکه بلاکچین عمومی، غیرمجاز در نظر گرفته می‌شود. چراکه هیچ محدودیت و مانعی برای استفاده از آن وجود ندارد و هر کس در هر جای دنیا که به اینترنت دسترسی دارد می‌تواند از آن استفاده کند.

بسیاری بر این باورند که مهم‌ترین مزیت بلاکچین این است که از مقاومت بالایی در برابر سانسور برخوردار است. به طور مثال چنانچه یک شخص بخواهد در عملکرد یک سرویس متمرکز اختلال ایجاد کند یا آن را از کار بیاندازد، با حمله به سرور مرکزی این سیستم به راحتی به هدف خود خواهد رسید؛ اما در شبکه‌های همتا به همتا، مانند بلاکچین که سرور مرکزی وجود ندارد و هر گره خود به‌عنوان سرور خود عمل می‌کند، امکان چنین چیزی وجود ندارد.

سیستمی مانند بیت کوین دارای بیش از ۱۰ هزار گره قابل مشاهده در سراسر جهان است که باعث می‌شود حتی مهاجمانی که منابع کافی دارند قادر به ایجاد اختلال در این شبکه نباشند. لازم به ذکر است که علاوه بر گره‌های قابل مشاهده، تعداد زیادی گره پنهان نیز وجود دارد که برای شبکه‌های گسترده‌تر قابل مشاهده نیستند.

معایب

بلاک چین‌ها با وجود تمامی مزایای بالا، معایبی هم دارند. بارزترین نمونه این معایب، عدم مقیاس‌پذیری مناسب بلاکچین است.

البته مقیاس‌پذیری نامناسب تنها مختص به بلاکچین نیست و در مورد هر شبکه توزیع‌شده صادق است. به دلیل اینکه همه شرکت‌کنندگان باید به طور هم‌زمان در شبکه آنلاین باشند، گره‌ها نمی‌توانند خیلی سریع عمل کنند و طول می‌کشد تا اطلاعات جدید اضافه شوند.

به همین دلیل توسعه‌دهندگان این سیستم عمداً سرعت به روز رسانی شدن بلاکچین را محدود می‌کنند تا این سیستم غیرمتمرکز باقی بماند.

برای کاربران یک شبکه، اگر افراد زیادی در تلاش برای انجام معاملات باشند، پایین بودن سرعت در دوره‌های طولانی، بارزتر خواهد بود. بلاک‌ها نیز محدودیت‌هایی برای نگهداری اطلاعات در خود دارند و بلافاصله به زنجیره اضافه نمی‌شوند. اگر تعداد تراکنش‌ها بیش از حد باشند، باید منتظر بلوک بعدی بمانند.

یکی دیگر از معایب بلاکچین غیرمتمرکز این است که نمی‌توان آن را به راحتی ارتقا داد. مثلاً اگر شما در حال ساختن نرم افزار خود هستید یا ساخته‌اید، می‌توانید ویژگی‌های جدید را به دلخواه خود اضافه کنید و برای انجام اصلاحات هم نیازی به کار با دیگران یا درخواست اجازه ندارید.

اما در فضایی که میلیون‌ها کاربر از آن استفاده می‌کنند، ایجاد تغییرات بسیار دشوارتر است. البته می‌توانید برخی از پارامترهای نرم افزار گره خود را تغییر دهید اما این ممکن است منجر به جدا شدن شما از شبکه شود. چراکه اگر نرم افزار اصلاح شده با گره‌های دیگر ناسازگار باشد، برای سایر گره‌ها قابل تشخیص است و از تعامل با شما خودداری می‌کنند.

فرض کنید شما می‌خواهید قانونی را در مورد اندازه بلاک‌های بزرگ تغییر دهید، مثلاً اندازه آن‌ها را از ۱ مگابایت به ۲ مگابایت تغییر دهید. می‌توانید بلاکی را که اندازه آن به ۲ مگابایت تغییرکرده است، به گره‌هایی که به آن‌ها متصل هستید ارسال کنید؛ اما قانون آن‌ها تغییر نکرده و بلاک‌های بیش از ۱ مگابایت را قبول نمی‌کنند، در نتیجه آن را در نسخه بلاکچین خود قرار نمی‌دهند.

تنها راه اعمال این تغییرات است که اکوسیستم آن‌ها را بپذیرد. برای اعمال تغییرات بر روی بلاکچین‌های بزرگ ممکن است لازم باشد ماه‌ها یا حتی سال‌ها در مورد آن‌ها بحث و مشارکت‌های مختلف انجام شود تا بالاخره تغییرات بر روی آن‌ها اعمال شوند.

فصل دوم؛ بلاکچین چگونه کار می کند؟

بعد از پرداختن به پرسش بلاکچین چیست، در فصل دوم این مقاله به موضوع بلاکچین چگونه کار می کند پرداخته شده است.

بلاکچین چگونه کار می کند؟

بلاک‌ها چگونه به بلاکچین اضافه می‌شوند؟

می‌دانیم که گره‌ها به هم متصل هستند و آن‌ها نسخه‌هایی از بلاکچین را نگه می‌دارند و اطلاعات مربوط به بلاک‌های جدید و معاملات را به یکدیگر منتقل می‌کنند. همه این‌ها را در مباحث بالا توضیح دادیم اما هنوز به این سؤال که بلاک‌ها چگونه به بلاکچین اضافه می‌شوند، پاسخ نداده‌ایم.

هیچ شخص یا راهنمایی وجود ندارد که به کاربران بگوید چه کارهایی باید انجام دهند. از آن جا که قدرت و کارایی همه گره‌ها در یک سطح است باید مکانیسمی برای تصمیم‌گیری عادلانه در مورد اینکه چه کسی می‌تواند بلاک‌هایی به بلاکچین اضافه کند، وجود داشته باشد.

ما به سیستمی احتیاج داریم که تقلب کردن را برای کاربران غیرممکن می‌کند و مزیت‌هایی هم برای کسانی که صادقانه رفتار می‌کنند قرار داده است. هر کاربر می‌خواهد به روشی عمل کند که برای او سود بیشتری به دنبال داشته باشد، پس این خیلی مهم است که فضایی امن و قابل اعتماد به آن‌ها ارائه دهیم.

به دلیل اینکه این شبکه غیرمجاز است، ایجاد بلاک باید برای همه امکان‌پذیر باشد. کاربران برای اینکه بتوانند بلاک‌های جدید ایجاد کنند باید دارایی زیادی در سیستم قرار دهند. انجام این کار به آن‌ها این امکان را می‌دهد که در پروسه ایجاد بلاک جدید شرکت کنند و اگر بلاک آن‌ها معتبر باشد، جوایز با ارزشی در انتظار آن‌هاست.

اگر کاربر بخواهد تقلب کند، شبکه بلافاصله از این امر مطلع می‌شود و هر سهمی که در سیستم قرار داده است از بین می‌رود. به این سازوکارها الگوریتم اجماع می‌گویند زیرا که این موقعیت برای شرکت‌کنندگان شبکه فراهم می‌شود که در مورد آنچه که باید به بلوک بعدی اضافه شود، به توافق برسند.

ماینینگ یا اثبات کار

استخراج یا ماینینگ تا به امروز جزء پرکاربردترین الگوریتم اجماع در میان کاربران به شمار می‌رود. در استخراج معادن از الگوریتم اثبات کار (PoW) استفاده می‌شود. برای انجام این کار کاربران باید توان محاسباتی فوق‌العاده‌ای برای حل یک معما که توسط پروتکل مشخص می‌شود، از خود نشان دهند.

ماینینگ یا اثبات کار

برای حل این معما کاربران باید معاملات و سایر اطلاعات موجود در بلاک را هش کنند؛ اما برای اینکه هش معتبر شناخته شود، باید زیر یک عدد مشخص باشد. از آنجایی که هیچ راهی برای پیش‌بینی خروجی داده شده وجود ندارد، کاربران باید اطلاعاتی را که کمی اصلاح شده است را هش کنند تا بالاخره یک راه‌حل صحیح برای حل معما پیدا کنند.

مسلماً هش کردن مکرر اطلاعات ممکن است برای ماینرها کمی گران تمام شود. در بلاکچین‌های اثبات کار، کاربران برای استخراج، دارایی سرمایه‌گذاری شده و وقت خود را گرو می‌گذارند و امیدوارند با این کار پاداش ارزشمندی دریافت کنند.

قبلاً گفتیم که برگشتن هش عملاً غیرممکن است اما آیا می‌توان آن را بررسی کرد؟ وقتی ماینر بلاک جدیدی به شبکه می‌فرستد، همه گره‌های دیگر از آن به‌عنوان ورودی در یک تابع هش استفاده می‌کنند.

تنها یک بار اجرا کردن آن برای تائید اعتبار بلاک تحت قوانین بلاکچین کافی است، در غیر این صورت ماینر هیچ پاداشی دریافت نمی‌کند و تنها وقت خود را هدر داده است.

در خصوص استخراج رمزارزها از جمله بیت کوین بد نیست نیم نگاهی به مقاله «چگونه در صنعت استخراج بیتکوین وارد شویم؟» داشته باشید.

اولین بلاکچین اثبات کار بیت کوین بود و از آن زمان تا به امروز بسیاری از بلاکچین‌ها ساز و کار اثبات کار را در پیش گرفته‌اند. در مقاله «ارز دیجیتال یا رمز ارز چیست؟ به زبان ساده + ویدئو و اینفوگرافی» به طور مفصل به رمزارزها و ارزهای دیجیتال پرداخته شده است.

مزایا اثبات کار

اثبات کار تاکنون بارها و بارها مورد آزمایش و امتحان قرار گرفته است و بهترین الگوریتم اجماع به شمار می‌رود که تا به امروز توانسته میلیاردها دلار سرمایه را محفوظ و امن نگه دارد.

از مزیت‌های اثبات کار می‌توان به آزاد بودن استفاده از آن برای عموم اشاره کرد. هر شخصی که تمایل به استفاده از آن داشته باشد می‌تواند بدون هیچ محدودیتی آن را اجرا کند.

غیرمتمرکز بودن یکی دیگر از مزیت‌های آن به شمار می‌رود. در محیط اثبات کار ماینرها برای تولید بلاک‌های جدید دائماً با یکدیگر در رقابت هستند و به همین دلیل قدرت هش هرگز توسط یک گروه خاص کنترل نمی‌شود.

معایب اثبات کار

برخی مواقع استخراج معدن ممکن است کاملاً بیهوده باشد که تنها وقت و انرژی شما را تلف کرده است.

تعداد ماینرهایی که به شبکه می‌پیوندند رو به افزایش است و این باعث می‌شود پروتکل‌ها برای افزایش رقابت، دشواری معمای استخراج را افزایش دهند. برای ادامه رقابت، ماینرها باید در بهترین و گران‌ترین تجهیزات سرمایه‌گذاری کنند که ممکن است به صرفه نباشد.

اگرچه استخراج معادن باعث غیرمتمرکز شدن سیستم می‌شود اما باز هم این احتمال وجود دارد که یک ماینر اکثر قدرت هش را به دست آورد. اگر چنین موردی پیش بیاید، ماینر توان این را دارد که معاملات را خنثی و امنیت بلاکچین را تضعیف کند.

استیکینگ یا اثبات سهام (PoS)

در سیستم‌های اثبات کار، آنچه که باعث می‌شود ماینرها صادقانه عمل کنند، سرمایه‌ای است که صرف این کار کرده‌اند و می‌دانند تقلب کنند یا به‌درستی عمل نکنند، سرمایه خود را از دست خواهند داد.

برای اجرای اثبات سهام نیازی به پرداخت هزینه اضافی وجود ندارد. همچنین در اثبات سهام به جای ماینر ها، اعتبارسنج‌هایی وجود دارند که بلاک‌های جدید تولید می‌کنند.

این اعتبارسنج‌ها می‌توانند با یک کامپیوتر عادی بلاک‌های جدید تولید کنند اما برای انجام این کار باید بخش قابل توجهی از بودجه خود را گرو بگذارند. اثبات سهام با مقدار خاصی از رمز ارز مخصوص آن بلاکچین انجام می‌شود و مقدار آن از قبل طبق قوانین هر پروتکل تعیین می‌شود.

هنگامی که یک اعتبارسنج واحدهای خود را درگیر کند، می‌توان آن‌ها را به طور تصادفی توسط پروتکل انتخاب کرد تا بلاک بعدی را اعلام کند. اگر اعتبارسنج‌ها این کار را به‌درستی انجام دهند پاداش آن را دریافت می‌کنند. ممکن است اعتبارسنج‌های زیادی بر سر یک بلاک به توافق برسند و همه آن‌ها پاداشی متناسب با سهمی که گرو گذاشته‌اند، دریافت می‌کنند.

بلاک چین‌های اثبات سهام نسبت به بلاکچین‌های اثبات سهام نمایندگی شده کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. در اثبات سهام نمایندگی شده، کاربران باید به گره‌ها رأی بدهند تا بلاک‌ها در کل شبکه تائید شوند.

اتریوم، برجسته‌ترین بلاکچین قراردادهای هوشمند، به زودی اثبات کار را به ETH 2.0 منتقل خواهد کرد.

مزایای اثبات سهام

برای استخراج کوین با اثبات کار، هر ماینر باید ساعت‌ها با کامپیوتر کار کند تا سرانجام به نتیجه مطلوب برسد. تصور کنید هزاران ماینر در سراسر جهان چه مقدار برق صرف استخراج کوین می‌کنند؟ خوشبختانه اثبات سهام نیازی به چنین انرژی و برقی ندارد و به همین دلیل با محیط زیست سازگارتر است.

در اثبات سهام نیازی به صرف قدرت محاسباتی برای حل معماهای تنظیم شده توسط پروتکل وجود ندارد. برخی معتقدند این امر می‌تواند منجر به افزایش توان تراکنش‌ها شود.

پاداش اثبات سهام به جای اینکه به ماینرها پرداخت شود، برای افزایش امنیت شبکه مستقیماً به دارندگان توکن‌ها پرداخت می‌شود. در برخی موارد، اثبات سهام به کاربران اجازه می‌دهد تا با ذخیره سرمایه خود، درآمدی را از طریق سود سرمایه خود کسب کند.

معایب اثبات سهام

پروتکل‌های اثبات سهام هنوز در مقیاس وسیعی آزمایش نشده‌اند. ممکن است در اجرای آن یا اقتصاد رمزنگاری عیب و ایرادهای کشف نشده‌ای وجود داشته باشد.

برخی اقتصاددانان نگران وجود پدیده توانگر سالاری در اثبات سهام هستند؛ یعنی این‌که در این سیستم ثروتمندان ثروتمندتر می‌شوند، چون که امکان کسب جوایز برای اعتبارسنجانی که سهام بیشتری دارند، بسیار بیشتر است.

در سیستم اثبات کار، کاربران تنها می‌توانند بر روی یک زنجیره شرط بندی کنند. آن‌ها روی زنجیری استخراج می‌کنند که به نظر آن‌ها بیشترین احتمال موفقیت را دارد.

بنابراین در طول یک هارد فورک (Hard Fork)، روی چندین مورد با همان قدرت هش شرط بندی کنند؛ اما در اثبات سهام، اعتبارسنج‌ها می‌توانند روی زنجیره‌های متعدد با هزینه خیلی کم کار کنند که این مورد ممکن است به مرور زمان منجر به ایجاد مشکلات اقتصادی شود.

سایر الگوریتم‌های اجماع

اگرچه اثبات کار و اثبات سهام متداول‌ترین الگوریتم‌های اجماع هستند اما تعداد بیشتری وجود دارند که برای عموم کمتر شناخته شده‌اند. برخی از آن‌ها ترکیبی از اثبات کار و اثبات سهام هستند در حالی که برخی دیگر کاربردهایی کاملاً متفاوت دارند.

آیا می‌توانم تراکنش‌های بلاکچین را لغو کنم؟

طراحی بلاکچین‌ها در پایگاه داده بسیار قوی است. آن‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که حذف و یا اصلاح اطلاعات بلاک پس از ثبت، بسیار دشوار باشد. به خصوص اگر به دنبال اصلاح و حذف اطلاعات در بیت کوین و سایر شبکه‌های بزرگ باشید، این کار غیرممکن است؛ بنابراین هنگامی که در بلاکچین معامله می‌کنید، آن را برای همیشه تمام شده در نظر بگیرید.

با این حساب، پیاده سازی‌های مختلفی در بلاکچین وجود دارد که اساسی‌ترین تفاوت میان آن‌ها نحوه رسیدن به اتفاق نظر میان کاربران در شبکه است؛ یعنی اینکه در برخی پیاده سازی‌ها، گروه‌های کوچکی از شرکت‌کنندگان ممکن است در شبکه قدرت کافی برای اصلاح و حذف معاملات به دست آورند.

این مسئله خصوصاً در مورد آلت کوین‌هایی (Altcoin) که در شبکه‌های کوچک با رقابت کم و نرخ هش پایین اجرا می‌شوند، نگران کننده است.

مقیاس‌پذیری بلاکچین چیست؟

مقیاس‌پذیری بلاکچین اصطلاحی است که به توانایی سیستم بلاکچین در تأمین تقاضای فزاینده، اشاره دارد. بلاکچین‌ها مزایا و کاربردهای فراوانی دارند مانند غیرمتمرکز بودن، مقاومت در برابر سانسور، تغییر ناپذیری که در کنار این همه مزایا مسلماً معایبی هم وجود دارد.

بر خلاف سیستم‌های غیرمتمرکز، سیستم‌های متمرکز می‌توانند با سرعت و توان قابل توجهی عمل کنند. سرعت پایین سیستم‌های غیرمتمرکز به این دلیل است که هر بار که محتوای آن اصلاح می‌شود، هزاران گره پراکنده در سراسر جهان باید با شبکه همگام شوند. به همین دلیل مقیاس‌پذیری مشکلی است که توسعه‌دهندگان بلاکچین سال هاست به دنبال حل و رفع آن هستند.

تعدادی از راه‌حل‌های مختلف برای کاهش برخی از اشکالات عملکرد بلاکچین ارائه و یا اجرا شده است اما تاکنون هیچ راه‌حلی مؤثر و مناسبی پیدا نشده است. راه‌حل‌های بیشتر و بیشتری باید آزمایش شوند تا بالاخره به راه‌حلی ساده و مؤثر برای حل مقیاس‌پذیری رسید.

هنگامی در مورد مقیاس‌پذیری صحبت می‌شود، دو سؤال بسیار مهم پیش می‌آید. یکی این‌که آیا باید عملکرد خود بلاکچین (مقیاس بندی درون زنجیره‌ای) را بهبود ببخشیم یا اینکه اجازه دهیم معاملات خارج از بلاکچین (مقیاس بندی برون زنجیره‌ای) انجام شوند؟

اجرای هر کدام از موارد بالا مزایای خاصی به دنبال دارد. راه‌حل‌های مقیاس زنجیره‌ای می‌تواند کاهش اندازه معاملات یا حتی فقط بهینه سازی نحوه ذخیره‌سازی اطلاعات در بلاک‌ها باشد.

از طرف دیگر، راه‌حل‌های خارج از زنجیره شامل انجام معاملات به صورت دسته‌ای خارج از بلاکچین اصلی و بعداً اضافه کردن آن‌ها به بلاکچین اصلی است. از جمله برخی از برجسته‌ترین راه‌حل‌های خارج از زنجیره، می‌توان به سایدچین (sidechain) و کانال‌های پرداخت نامیده می‌شوند.

چرا بلاکچین باید مقیاس بندی کند؟

اگر سیستم‌های بلاکچین بخواهند با همتایان متمرکز خود رقابت کنند، حداقل باید عملکرد و توانایی خود را به آن‌ها نزدیک کنند. به هر حال، آن‌ها برای ترغیب کاربران و توسعه‌دهندگان به استفاده از سیستم آن‌ها، باید سیستم عامل‌ها و برنامه‌های مبتنی بر بلاکچین را توسعه دهند.

این بدان معناست که در مقایسه با سیستم‌های متمرکز، استفاده از بلاکچین هم برای کاربران و هم برای توسعه‌دهندگان باید سریع‌تر، ارزان‌تر و راحت‌تر باشد. دستیابی به چنین عملکردی با حفظ خصوصیات مشخص بلاکچین‌هایی که قبلاً آن‌ها را توضیح دادیم، امکان‌پذیر نیست.

فورک (Fork) بلاکچین چیست؟

مانند هر نرم افزاری، بلاکچین‌ها برای رفع مشکلات، افزودن قوانین جدید یا حذف قوانین قدیمی به بروز رسانی نیاز دارند. از آنجا که اکثر نرم افزارهای بلاکچین متن‌باز هستند، ظاهراً هر کسی می‌تواند به‌روزرسانی‌های جدیدی را برای افزودن به نرم افزار حاکم بر شبکه پیشنهاد دهد.

به روز رسانی بلاکچین در ظاهر بسیار ساده و راحت به نظر می‌رسد اما به خاطر داشته باشید که بلاکچین‌ها شبکه‌های توزیعی هستند. اگر نرم افزار به روز رسانی شود، تمامی گره‌ها که در سراسر جهان پراکنده شده‌اند باید توان اجرای این نسخه جدید را داشته باشند.

در صورتی که کاربران در مورد اینکه کدام نسخه به روز رسانی شده را اجرا کنند به توافق نرسند، چه اتفاقی می‌افتد؟ برای حل چنین مشکلی شخص یا اشخاصی وجود ندارند و در نتیجه این مشکلات ما را به سمت هارد فورک‌ها و سافت فورک‌ها (Soft Forks) سوق می‌دهند.

سافت فورک‌ها

اگر توافق کلی در مورد نحوه به روز رسانی وجود داشته باشد، نتیجه کار مشخص است. در این موارد، نرم افزار یا نسخه سازگار با نسخه قبلی به روز رسانی می‌شود. در این به‌روزرسانی‌ها گره‌های به روز شده با گره‌های قدیمی تعامل دارند.

در حقیقت انتظار می‌رود که تقریباً همه گره‌ها با گذشت زمان ارتقا پیدا کنند. به این حالت سافت فورک گفته می‌شود.

سافت فورک

هارد فورک‌ها

هارد فورک‌ها از سافت فورک‌ها پیچیده‌تر هستند. اگر پس از اجرا قوانین جدید با قوانین قدیمی ناسازگار باشند و اگر یک گره که قوانین جدید را اجرا کرده است بخواهد با یک گره که قوانین قدیمی را اجرا می‌کند، ارتباط برقرار کند آن‌ها قادر به برقراری ارتباط نخواهند بود.

در این مواقع بلاکچین به دو قسمت تقسیم می‌شود، در یکی سیستم قدیمی در حال اجرا است و در دیگری سیستم جدید. در مقاله «هارد فورک را بهتر بشناسیم» به تشریح معنی و مفهوم هارد فروک پرداخته شده است.

هارد فورک

بعد از هارد فورک، اساساً دو شبکه مختلف وجود دارد که دو پروتکل مختلف را به طور موازی اجرا می‌کند. شایان ذکر است که در زمان فورک، مانده‌های بومی بلاکچین از شبکه قدیمی شبیه سازی می‌شوند؛ بنابراین، اگر در زمان فورک تعادل در زنجیره قدیمی برقرار شود، در زنجیره جدید هم برقرار خواهد شد.

فصل سوم؛ کاربردهای بلاکچین

بعد از پرداختن به مفهوم بلاکچین و اینکه چگونه کار می کند، در فصل سوم این مقاله به مهمترین کاربردهای بلاکچین پرداخته شده است.

بلاک چین در زنجیره‌های تأمین

زنجیره‌های تأمین مناسب در بسیاری از مشاغل موفق قرار دارند و به موارد مختلفی از جابجایی کالا از تأمین کننده گرفته تا مصرف کننده مربوط می‌شوند. هماهنگی چندین سهام دارد در یک صنعت معین همیشه دشوار بوده است. با این حال، فناوری بلاکچین می‌تواند سطح جدیدی از شفافیت را در بسیاری از صنایع فراهم کند.

اکوسیستم زنجیره تأمین با قابلیت همکاری که حول یک سیستم اطلاعاتی تغییرناپذیر می‌چرخد​​، چیزی است که بسیاری از صنایع برای استحکام و اطمینان بیشتر به آن نیاز دارند.

بلاک چین و صنعت بازی

صنعت بازی سازی به یکی از بزرگ‌ترین صنایع سرگرمی در جهان تبدیل شده است و این صنعت می‌تواند از فناوری بلاکچین بسیار بهره‌مند شود. در اصل گیمرها به توسعه‌دهندگان این بازی مدیون هستند و مجبورند قوانینی که توسعه‌دهندگان در بازی قرار داده‌اند را دنبال کند.

در بیشتر بازی‌های آنلاین، گیمرها مجبور می‌شوند به فضای سرور توسعه‌دهندگان اعتماد کرده و از مجموعه قوانین همیشه در حال تغییر آن‌ها پیروی کنند. در این زمینه، بلاکچین می‌تواند به غیرمتمرکز کردن مالکیت، مدیریت و نگهداری بازی‌های آنلاین بسیار کمک کننده باشد.

با این حال، مشکلی که در این میان وجود دارد این است که بازی‌ها نمی‌توانند خارج از عناوین کنونی و بدون مالکیت واقعی و بازارهای ثانویه وجود داشته باشند.

با تغییر بازی‌ها به سمت یک رویکرد مبتنی بر بلاکچین، بازی‌ها در دراز مدت پایدارتر می‌شوند و موارد موجود در بازی که به‌عنوان مجموعه‌های رمزنگاری صادر می‌شوند، ارزش واقعی به دست خواهند آورد.

بلاک چین و صنعت بازی

بلاک چین برای مراقبت‌های بهداشتی

ذخیره سوابق پزشکی به روشی مناسب و قابل اعتماد برای سیستم‌های بهداشتی بسیار مهم است. ذخیره تمامی این اطلاعات در سرورهای مرکزی، اطلاعات حساس را در موقعیتی آسیب پذیر قرار می‌دهد. شفافیت و امنیت قوی بلاکچین آن را به بستری ایده آل برای ذخیره سوابق پزشکی تبدیل کرده است.

امنیت سیستم‌های رمزنگاری شده از سایر سیستم‌ها بسیار قوی‌تر است و این امکان را برای بیماران فراهم می‌کند که با اطمینان خاطر و بدون نگرانی از به اشتراک گذاشتن اطلاعات شخصی، سوابق پزشکی خود را با هر مؤسسه بهداشتی به اشتراک بگذارند.

اگر همه افرادی که اطلاعات شخصی در سیستم‌های مراقبت‌های پزشکی دارند در حال حاضر بتوانند از یک سیستم اطلاعاتی جهانی و ایمن استفاده کنند، ارسال و دریافت اطلاعات میان آن‌ها بسیار آسان‌تر خواهد بود.

حواله کردن پول با بلاکچین

ارسال پول در سطح بین‌المللی با روش و بانکداری سنتی بسیار دردسرساز است. به دلیل وجود شبکه پیچیده‌ای از واسطه‌ها، هزینه‌ها و زمان تسویه حساب است که استفاده از بانک‌های سنتی برای انجام معاملات فوری، غیرقابل اعتماد و گران است.

رمز ارزها و بلاکچین‌ها، این سیستمی که بر پایه واسطه‌های فراوان ساخته شده است را از بین می‌برند و می‌توانند انتقال سریع و ارزان به سراسر جهان را امکان‌پذیر کند. اگرچه بلاکچین عملکرد را فدای برخی خواص مطلوب خود کرده است اما طیف وسیعی از پروژه‌ها از این فناوری استفاده می‌کنند تا امکان انجام معاملات تقریباً فوری و ارزان فراهم شود.

کاربرد بلاکچین در هویت دیجیتالی

مدیریت ایمن هویت در اینترنت دغدغه بزرگی برای افرادی که در این فضا فعالیت می‌کنند به شمار می‌رود و به همین دلیل لازم است هر چه سریع‌تر راه‌حل مناسبی برای این مسئله پیدا شود.

مقدار فراوانی از اطلاعات شخصی افراد در سرورهای متمرکز ذخیره می‌شود و در بسیاری از مواقع بدون اطلاع و رضایت این افراد، اطلاعات آن‌ها توسط الگوریتم‌های یادگیری ماشینی تجزیه و تحلیل می‌شود.

فناوری بلاکچین این امکان را برای کاربران فراهم می‌کند که خود اطلاعات شخصی خود را مدیریت و کنترل کنند و تنها در صورت نیاز بخش کوچکی از اطلاعات خود را به اشخاص ثالث نشان دهند. این کاربرد بلاکچین و رمزنگاری کمک زیادی به افراد خواهد کرد و می‌تواند تجربه‌ای جدید و ایمن را در اینترنت و بدون از بین بردن حریم خصوصی فراهم کند.

کاربرد بلاکچین در اینترنت اشیاء

تعداد فراوانی از دستگاه‌ها هر روز به اینترنت متصل می‌شوند و این تعداد به طور چشمگیری رو به افزایش است. عده‌ای بر این باورند که ارتباط و همکاری میان این دستگاه‌ها می‌تواند به طور قابل توجهی توسط فناوری بلاکچین تقویت شود. ریزپرداخت‌های خودکار ماشین به ماشین (M2M) ممکن است اقتصاد جدیدی را متکی به یک پایگاه داده با اطمینان و توان بالا ایجاد کند.

کاربرد بلاکچین برای دولت‌ها و حاکمیت

شبکه‌های توزیع‌شده می‌توانند انواع مختلف قوانین خود را به شکل کد کامپیوتر، تعریف و اجرا کنند؛ بنابراین آن‌چنان هم غیرقابل تصور نیست که بلاکچین ممکن است روزی توانایی از بین بردن فرایندهای مختلف حاکمیت در سطح محلی، ملی با حتی بین‌المللی داشته باشد.

علاوه بر این، بلاکچین حتی می‌تواند یکی از بزرگ‌تری مشکلاتی را که در حال حاضر محیط‌های توسعه متن‌باز با آن روبرو هستند، یعنی فقدان مکانیسم قابل اعتماد و ایمن برای توزیع بودجه را حل کند. فناوری بلاکچین به همه شرکت‌کنندگان خود خاطر نشان می‌کند که همگی می‌توانند در تصمیم‌گیری‌ها نقش داشته باشند و همچنین نمای کلی از سیاست‌های در حال اجرا را ارائه می‌دهد.

کاربرد بلاکچین برای خیریه‌ها

سازمان‌های خیریه اغلب با محدودیت‌هایی در خصوص نحوه پذیرش وجوه مواجه می‌شوند. علاوه بر این تشخیص مقصد نهایی کمک‌های مالی ممکن است در مواقعی بسیار دشوار باشد. متأسفانه این مشکلات تأثیرات منفی بر این سازمان‌ها می‌گذارد و باعث می‌شود بسیاری از حمایت از آن‌ها منصرف شوند.

کریپتو فیلانتروپی (Crypto-philanthropy) سیستمی است که به استفاده از فناوری بلاکچین برای دور زدن این محدودیت‌ها در سازمان‌های خیریه مربوط می‌شود.

این حوزه جدید در حال ظهور است و بر ویژگی‌های این فناوری برای اطمینان از شفافیت بیشتر، مشارکت جهانی و کاهش هزینه‌ها، تکیه می‌کند و می‌خواهد تأثیر خیریه‌ها را به حداکثر برساند. از جمله این سازمان‌ها می‌توان به بنیاد خیریه بلاکچین اشاره کرد.

سرمایه‌گذاری گسترده با بلاکچین

نزدیک به یک دهه است که سیستم عامل‌های سرمایه‌گذاری آنلاین، در حال پایه‌ریزی و توسعه فناوری‌های خود برای گسترش اقتصاد همتا به همتا هستند. موفقیت این سایت‌ها خود به تنهایی ثابت می‌کند که علاقه زیادی برای توسعه محصولات با سرمایه‌گذاری‌های گسترده وجود دارد.

البته با توجه به اینکه این سایت‌ها به‌عنوان واسطه‌ای برای وجوه عمل می‌کنند، ممکن است بخش قابل توجهی از وجوه را به‌عنوان کارمزد در نظر بگیرند. علاوه بر این هر یک از آن‌ها قوانین و روش‌های خاص خود را برای تسهیل توافق بین کاربران مختلف دارند.

فناوری بلاکچین و به طور دقیق‌تر قراردادهای هوشمند می‌توانند سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای را که به طور خودکار انجام می‌شوند و همچنین امنیت بیشتری دارند را در صورت تعریف شرایط توافق‌نامه‌ها در کد کامپیوتر فراهم کنند.

یکی دیگر از کاربردهای سرمایه‌گذاری گسترده با استفاده از بلاکچین، عرضه اولیه سکه (ICO) و عرضه اولیه صرافی (IEO) است. هنگام فروش توکن با این عرضه‌ها، سرمایه‌گذاران به امید موفقیت شبکه در آینده، سرمایه‌گذاری می‌کنند و بازده سرمایه خود را پس از موفقیت شبکه جمع‌آوری خواهند کرد.

کاربرد بلاکچین در سیستم فایل توزیع‌شده

توزیع فضای ذخیره‌سازی فایل در اینترنت مزایای فراوانی برای کاربران به دنبال دارد. اغلب اطلاعات ذخیره شده در کلود (cloud) به سرورهای متمرکز و ارائه‌دهندگان خدمات متکی هستند که این باعث شده این سیستم‌ها در برابر حملات و از دست دادن اطلاعات آسیب پذیرتر شوند.

در برخی موارد، ممکن است کاربران به دلیل سانسور از سرورهای متمرکز با مشکلات مختلفی از جمله دسترسی به اطلاعات شخصی خود، روبرو شوند.

از نظر کاربران، ذخیره‌سازی اطلاعات در فضای بلاکچین دقیقه مانند کلود انجام می‌شود و تفاوتی میان این دو وجود ندارد. در هر دو فضا، فایل‌ها بارگذاری و ذخیره شده و در هر زمان برای کاربر قابل دسترسی خواهد بود؛ اما در اصل این دو با هم بسیار متفاوت هستند و شباهت آن‌چنانی با هم ندارند.

هنگامی که فایلی را در قسمت ذخیره‌سازی بلاکچین بارگذاری می‌کنید، در میان چندین گره توزیع و تکثیر می‌شود، در برخی موارد هر گره بخش متفاوتی از فایل شما را ذخیره می‌کند.

این اطلاعات جزئی برای گره‌ها کاربرد چندانی ندارد اما زمانی که به این اطلاعات نیاز پیدا کنید، می‌توانید از آن‌ها بخواهید اطلاعات را برای شما بفرستند. با ترکیب این اطلاعات با هم شما خواهید توانست فایل خود را دوباره کامل کنید.

در بلاکچین فضای ذخیره‌سازی از کاربران ناشی می‌شود که فضای ذخیره‌سازی و پهنای خود را به شبکه ارائه داده‌اند. نگهداری فایل‌ها جزء قوانین شبکه به شمار می‌رود و در صورت رعایت نکردن آن‌ها، کاربر جریمه خواهد شد و به‌عنوان مجازات مبلغی از حساب او کسر می‌شود.

این نوع شبکه شباهت زیادی به شبکه بیت کوین دارد البته با این تفاوت که هدف اصلی این شبکه پشتیبانی از انتقال دارایی و پول نیست بلکه امکان ذخیره‌سازی فایل‌های غیرمتمرکز در برابر سانسور است.

سخن آخر

بلاکچین با توجه به اینده روشن و کاربردهایی که می‌تواند در صنایع مختلفی داشته باشد، روز به روز در حال جذب توجهات به خود است. در این مقاله به موضوعات همچون بلاکچین چیست و چگونه کار می‌کند و چه کاربردهایی دارد به زبان ساده پرداخته شد.

به نظر شما بلاکچین در آینده موفق خواهد بود؟

برای نگارش این مقاله از سایت های بایننس آکادمی، لجر، سیمپل لرن، ویرد و بلاکچین هاب استفاده شده است.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید