پنج شنبه ۱۸ دی بود که اختلال در اینترنت به قطعی کامل رسید؛ حتی تماس تلفنی و پیامک نیز دیگر کار نمیکرد. سایتها و کسب و کارهای داخلی نیز برای ساعاتی قطع بودند و کاربران در رفع سادهترین نیازهای خود با چالش مواجه شده بودند. محمد حکیمی، مدیرعامل رمزینکس، در این نوشتار به بررسی رفتار کاربران در این بنبست ارتباطی پرداخته و از اقداماتی میگوید که صرافی ارز دیجیتال رمزینکس برای حفاظت از دارایی کاربران انجام داده است.
او در عین حال، به چالش جدی بسته شدن مسیرهای انتقال ارز دیجیتال اشاره میکند؛ چالشی که پیامدهای آن صرفا به زیانهای مالی محدود نمیشود و میتواند بهطور مستقیم اعتماد کاربران به داراییهای دیجیتال را تحت تاثیر قرار دهد. در ادامه، نوشته ایشان را درباره این روزهای تاریک میخوانید.
در دوران دو هفتهای اختلال و قطعی اینترنت، رفتار غالب کاربران در صرافی رمزینکس، توقف معاملات و خودداری از ایجاد موقعیتهای جدید بود. این رکود معاملاتی را میتوان ناشی از سه عامل اصلی دانست:
- ۱. سایه سنگین اخبار: فضای ملتهب خبری و تمرکز افکار عمومی بر رویدادهای جاری، عملا معاملهگری یا ترید را به اولویتی دستچندم تبدیل کرده بود.
- ۲. ابهام در قیمتها: به علت نبود دسترسی به اینترنت جهانی، رصد قیمت لحظهای در بازارهای بینالمللی برای کاربران ناممکن یا دشوار شده بود که این امر منجر به ایجاد عدم اطمینان شدید شد.
- ۳. انسداد مسیرهای انتقال: اختلال در اینترنت، امکان جابجایی داراییهای دیجیتال در شبکههای بلاکچین را به شدت محدود کرده بود. در نتیجه، کاربرانی که پیش از این برای آربیتراژ یا ترید در پلتفرمهای خارجی اقدام به جابجایی رمزارز میکردند، عملا متوقف شدند.
در واکنش به این شرایط، رمزینکس دو اقدام همزمان را در دستور کار قرار داد: نخست، تلاش حداکثری برای پایدار نگه داشتن اتصال زیرساختهای صرافی به اینترنت از هر روش ممکن جهت فراهم کردن امکان جابجایی داراییها؛ و دوم، تعلیق امکان ایجاد موقعیتهای اهرمی (Leverage) جدید برای کاربران، با هدف کاهش ریسک لیکوئید شدن ناشی از نوسانات هیجانی.
آسیبهای ناشی از این بحران را میتوان در دو سطح بررسی کرد:
- ۱. زیانهای مالی مستقیم: کاربرانی که استراتژی درآمدی آنها مبتنی بر آربیتراژ بود، معاملهگرانی که در پلتفرمهای خارجی موقعیت باز داشتند و همچنین افرادی که دارایی خود را در کیف پولهای شخصی (Non-custodial) نگهداری میکردند و در لحظه نیاز، دسترسیشان به سرمایهشان قطع شده بود، همگی دچار زیان شدند.
- ۲. آسیب به اعتماد عمومی (خسارت پنهان): مهمتر از زیانهای مالی، خدشهای است که به اعتماد کاربران نسبت به «رمزارز» به عنوان یک دارایی قابل اتکا وارد شد. تجربه عدم دسترسی به دارایی در روزهای بحرانی، احتمالا بخشی از کاربران را به سمت بازارهای سنتی و فیزیکی مانند طلا و ارز کاغذی سوق خواهد داد تا در مواقع ضروری دسترسی تضمینشدهای به سرمایه خود داشته باشند.
نظرات کاربران